IndexIndex  PortalPortal  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  
 
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Credits

Deze site is gemaakt door Abigail D. & Kiki. Tenzij deze u toestemming heeft gegeven om ideeën of concepten van deze site te gebruiken voor uw eigen doeleinden, mag u deze niet gebruiken. De afbeeldingen zijn bewerkt door een van de twee makers, maar de tekeningen zelf zijn niet door een van hun gecreëerd.
Laatste onderwerpen
» FACE CLAIMS
zo mei 06, 2012 3:49 am van Spaz

» Dayum, hurrdurr en herpderp >.>
zo mei 06, 2012 3:38 am van Spaz

» i threw you into the obvious to see what was behind your eyes
ma apr 23, 2012 7:50 pm van Dave

» shake that bottom line.
za apr 14, 2012 1:22 pm van Sawtooth

» 'Cos they can see that we've got it going on! ;D
vr feb 17, 2012 2:00 pm van Rin

» let it snow ♪
za jan 21, 2012 3:02 pm van Dave

» It's not okay, but we're alright.
za jan 21, 2012 6:36 am van Karkat

» I never forgot, I never forgot.
di jan 17, 2012 8:09 am van Karkat

» ;;But it's so hard for me to show, how I feel about you now.
za jan 07, 2012 9:19 am van Sollux


Deel | 
 

 It's not okay, but we're alright.

Go down 
AuteurBericht
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: It's not okay, but we're alright.   za jan 07, 2012 9:50 am

"Is goed." Woop, woop. "Je doet maar." Hoewel het allemaal een beetje ja-het-boeit-me-niet was, was het niks anders dan wat hij verwachtte van Sollux. Daarom hing hij ook gewoon op zonder verder nog wat te zeggen en liep naar zijn garderobe. Hij droeg een T-shirt van Gamzee, die hij dus niet naar Sollux's huis ging dragen. Hij trok het T-shirt uit en gooide het in een hoekje, waarna hij gefrustreerd opzoek ging naar kleding die niet van Gamzee was. Uiteindelijk lagen er meer dan vijf van Gamzee's T-shirts op de grond in zijn kamer voordat hij een trui had gevonden. Gewoon zijn standaard zwarte trui met zijn zodiac-sign erop. Hij trok aan de materiaal rond zijn nek en keek even naar de spiegel. Waarom.. God, he didn't even care. Het boeide hem nooit hoe hij erbij liep en dit was niet anders. Toch keek hij nog even snel in de spiegel en veegde even ruig door zijn haar zodat het weer zat zoals hij het wou hebben - aka, rommelig - en sloot daarna de garderobe met de spiegel erin. Oh, en hij deed ook nog de douche uit voordat hij weg ging. Misschien wel zo handig.
"Terezi!" riep hij op kwade toon, zoals gewoonlijk. "Wat?!" riep ze vanuit haar kamer. "Ik ben weg." riep hij terug, waarna de deur open ging en Terezi's hoofd verscheen. Strontirritantkutwijf dat het was. "Waar ga je heen?" werd hem meteen gevraagd. GRRRRRDJFHKS. Moest ze ook altijd alles weten? Het was toch zijn leven? Natuurlijk zou zijn moeder zeggen "UGHUHHUGHGH HNNNNNNNG ze heeft het beste met je voor en is alleen nieuwsgierig waar je heen gaat, ze kijkt tegen je op you know" maar eigenlijk was het gewoon een irritant kutwijf dat niks liever deed dan zijn leven zuur maken. "Ergens." reageerde hij, terwijl het meisje van de trap af liep. "Met wie?" Jaja, volgende vragenreeks. "Iemand." mompelde hij. "Wie? Gamzee? Die wil je nu denk ik niet zien. Dan word je echt in mekaar geslagen.. bij nader inzien, doe maar wel." zei ze met een grijns rond die vieze muil van haar. Vieze teef. Hij haatte haar. En niet op de goede manier. Want die was er namelijk ook, zoals je weet. "Je mag Gamzee hebben. Maar reken er maar niet op, hij kan je niet uitstaan en is het met me eens dat jij een irritante kleine snotetter bent met een apenkut." meldde hij, voordat hij de deur achter zich dichtsloeg en de straat uit begon te lopen.

Na ongeveer vijftien minuten te hebben gelopen, kwam hij aan bij Sollux's appartement. Het was nog steeds super bekend allemaal, aangezien hij er vroeger heel regelmatig kwam. Hij was altijd liever bij Sollux thuis dan bij zijn moeder, want ja.. die was er toch nooit, you know? Er was daar niemand om mee te praten en ondanks het feit dat hij altijd nijdig was en graag dingen deed voor zichzelf en beweerde iedereen te haten, was hij vrij snel eenzaam. Ja, dat had hij wel bewezen toen het voor vijf minuten uit was met Gamzee en hij alweer met Sollux aan de lijn zat. Maar dat was anders. Hij bedoelde er immers niks mee, hij wou gewoon niet alleen thuis zijn. Oke, Terezi was er ook, maar dat was geen gezelschap te noemen.
Hij wou net op de bel voor de naam "SOLLUX CAPTOR", maar er kwam een vrouw het appartement uit. Ze keek totaal niet raar van hem op, wat wel begrijpbaar was. Als je in hetzelfde appartement woonde als een trol, keek je ook niet zo snel op van anderen van hetzelfde soort. Je raakte er toch aan gewend, net als dat hij gewend was aan mensen. Ze hield de deur voor hem open en hij ging naar binnen, waarna hij naar de lift liep. Hij wachtte tot het ding beneden kwam en stapte toen in. Deurtjens dicht en hoppa. Tierelieretie. Hij klikte de juiste vloer aan en kwam uiteindelijk uit voor Sollux' deur.
Hij staarde voor een moment naar de maar al te bekende deur en de maar al te bekende deurmat waar geen tekst op stond. Gewoon bruin, niks met 'welcome!' of zo. Nope, want ze waren niet welkom. Ahahahahaha. Typisch. Hij wist nog dat hij er een keer over zeurde en toen zaten ze te bekvechten over niks. Over het feit dat de deurmat niemand verwelkomde. Jup. Nuttig. Hij drukte de bel maar in, zodat Sollux hem binnen zou laten. Hopelijk x'D

[Sollux]

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Sollux

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 07-01-12

Character sheet
Leeftijd: 15
Partner: i don't need one. a22hole.

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   za jan 07, 2012 10:46 am

De jongen lag languit op de bank terwijl hij bezig was met zijn PS3 game. Er lag overal rond hem en op de tafel naast hem eten. Chips, chocolade, ander snoep en snacks en een te grote beker siroop waren over de hele kamer verspreid. Hij ging zitten en zette zijn game op pauze, het verveelde hem. Sollux nam een hand chips, kauwde erop en spoelde dat weg met siroop. Soms was hij best ranzig, maar hij woonde alleen en niemand had er last van. De dude strekte zich uit en zocht naar iets dat beter te eten was dan oude chips en siroop. Siroop was wel lekker, geen probleem. Hij had er zelfs een liefde voor. Heel stiekem. De bel ging en hij stond langzaam op om nog een hand chips te pakken en er luid op te kauwen. Met de krakende chips in zijn mond wandelde hij naar de voordeur. Voordat hij openmaakte dacht hij nog even na wat Karkat nu precies moest. Eigenlijk maakte het hem niets uit. Hij zou zich toch weer gedragen alsof het hem geen flikker uitmaakte. Niets. Sollux slikte de chips door en maakte de voordeur open. Daar stond Karkat. "Enter." klonk er, en een kleine lach kon hij niet weerstaan. Zijn puntige tanden waren te zien en hij liep alvast naar de bank. KK moest de deur maar dichtmaken. Hij was wel oké, hoewel het toch anders was nadat het uit was. Ze hadden elkaar erna niet echt meer gezien, en het was.. Gewoon vreemd nu. Opruimen, tsch. Waarom zou hij? Normaal zou je opruimen als er iemand langskwam, maar goed. Dat deed hij niet. Hij had een slordig shirt aan waar zijn Zodiac sign op stond gedrukt en een wijde spijkerbroek die laag hing. Luiheid. Hij plofte neer op zijn kant van de bank en ging wat rechter zitten zodat KK ook kon zitten. "Doe alsof je thuis bent," grijnsde de jongen, omdat hij vermoedde dat Karkat niet thuis wilde zijn. Hij snapte 't wel, maar dat was een van de voordelen aan alleen wonen, ghe ghe.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   za jan 07, 2012 11:05 am

"Enter." klonk er, terwijl de jongen een kleine lach rond zijn muil had. Wow, net alsof je in zo'n halloween huis ging, you know? Creepy. Terwijl Sollux de gang door liep, gaf Karkat een zachte schop tegen de deur en liep verder. Het was raar om weer bij Sollux te zijn sinds het uit was. Al helemaal omdat hij hem sinds toen niet had gesproken. Het was like 'pfft, kut Sollux, ik ga wel wat meer met Gamzee om'. Nee, beter dat hij niet vertelde over Gamzee. Dan zou Sollux denken dat hij alleen met hem omging omdat hij niemand beter kende. Oke, daar zat een kern van waarheid in. Maar hij mocht Sollux ook hoor. En ergens keek hij ook tegen de jongen op, hoewel hij dat nooit zou toegeven. Sollux kon alles wat Karkat wou. Hij was een beruchte hacker en was goed in computers programmeren en beter in bijna alle videogames. Het scheelde meestal maar like twintig punten van de 20,000 of zo, maar dat maakte hem alleen pissiger. So close, you know? En daarom was het uitgegaan. Omdat Karkat er niet tegen kon dat Sollux beter was, dat Sollux alles was wat hij wou zijn. Sollux was een slechte winnaar en Karkat een slechte verliezer. Dat ging niet helemaal geweldig samen, you know..
"Doe alsof je thuis bent." Ergens was hij dankbaar. Hoewel Sollux heel vaak deed alsof het hem niks boeide, was hij not all bad. "Zal geen probleem zijn." Hij herinnerde zich een keer dat hij wel echt tegen Sollux had gepraat (je weet wel, in plaats van die nietszeggende praatjes en zo) en toen had uitgelegd dat Sollux's huis meer als thuis voelde. Niet iets dat hij snel zou toegeven en ook niet iets waar hij nu aan wou denken. Maar vreemd genoeg, voelde het niet alsof hij geheel ongewild was. Hij ging zitten op een van de stoelen en staarde naar het scherm van de televisie. Assassin's Creed. Waar Ezio nog jong was. Dus Brotherhood, right? "Ik zie dat je de moeite hebt genomen om het hier op te ruimen, eh?" merkte hij sarcastisch op, terwijl hij staarde naar de flessen siroop - waar Sollux een "kleine" obsessie mee had. AHAHA nu hij eraan dacht, misschien had hij wel een obsessie met trollen die een obsessie hadden met bepaalde dranken. Eerst Sollux met z'n siroop en toen Gamzee met z'n faygo. Nou, 't ging lekker zo hoor.

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Sollux

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 07-01-12

Character sheet
Leeftijd: 15
Partner: i don't need one. a22hole.

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   zo jan 08, 2012 8:48 am

De jongen had al een paar dagen - misschien langer dan een week - alleen gezeten. Het was fijn om wat gezelschap te hebben. Niet dat het niet fijn was om alleen te zijn, pff. Natuurlijk zaten er pluspunten aan het alleen zijn. Geen rekening houden met anderen, je rommel... Overal laten rondslingeren zonder gezeur. Eigenlijk had hij niet de neiging naar aandacht. Tenminste, veel minder dan anderen. Daar was hij al achter gekomen vanaf dat hij alleen woonde. Het was in 't begin natuurlijk geweldig. Maar naarmate hij er langer was, nam dat gevoel niet af. Hij had dit appartement nu al een jaar, misschien anderhalf. Jep. Iedereen nam aan dat hij al achttien was op dit moment. Het appartement had hij gehuurd toen hij dertien en een half of veertien was. Op papier was hij zogenaamd zestien of zeventien. Hij zag er blijkbaar oud uit, dunno. En ja, zo dronk hij ook al vanaf zijn veertiende. Niet veel, maar goed. Zonder ook maar iets te zeggen nam hij een sip van zijn siroop. Het was zo goddelijk. Hij zou degene die dit had uitgevonden voor eeuwig vereren. Nomnomnom. Karkat zei iets, maar hij kreeg het niet echt mee. Het was ook geen vraag of wat dan ook. Hij wist dat hij zich in zijn appartement meer thuis voelde, en normaal zou hij ook een ex meteen op z'n bek slaan als diegene ook maar durfde terug te kruipen. Maar KK was anders. Ze hadden dan een relatie gehad, maar hij was ook een vriend. Zijn huisgenoot. Geen idee. Er was gewoon iets anders waardoor hij hem niet op z'n gezicht kon slaan als hij terug kwam. Nou ja, toen ze iets hadden had Sollux hem wel een paar keer geslagen. Niet hard hoor. Zo voelde het in elk geval niet. Misschien het feit dat hij het thuis moeilijk had, en hierheen kwam omdat hij zich er meer thuis voelde. Daarom had hij hem ook binnen gelaten. En normaal gedaan. Alsof er nooit iets was gebeurd. De jongen keek op toen KK iets zei. "Nope. Ik woon alleen, you know?"

Zijn antwoorden waren kortaf en wat bot. Boeide hem niets. Eigenlijk interesseerde niet hem veel. Maar het nare was dat er dan weer mensen waren die dachten dat hij geen gevoelens had, hem uitmaakten voor.. Weet ik veel wat allemaal. Hij had gevoelens. Alleen was het botte en ongeïnteresseerde gedrag gewoon een eigenschap waar hij niets aan kon veranderen. Tsja, eigenlijk kon hij er wel wat aan veranderen. Maar hij was te lui en wilde het niet eens veranderen. Zijn blik gleed weer naar Karkat. "Wil je iets eten, drinken?" Sollux wilde niet op zijn problemen ingaan, of op wat dan ook. Er was vast iets gebeurd, maar hij wilde niet eens weten wat. Simpelweg interesseerde het hem weer niets. Op een goede manier dan. Als daar een goede manier van was. Hij wilde niet ingaan op zijn problemen omdat hij zelf wist hoe kut dat was.

[AH GOD. ZO TEVREDEN. XD]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   zo jan 08, 2012 9:19 am

"Nope. Ik woon alleen, you know?" zei de jongen. Ja, oke, hij was niet achterlijk. "Ja, dat herinner ik me nog net wel eh." zei hij met lichte irritatie in zijn stem. Die irritatie was altijd aanwezig. Hij wist niet waardoor het kwam, maar hij was vrijwel altijd chagrijnig. Buiten het feit dat zijn vader altijd dronken was en ze voor vier jaar ruzie hadden voor ze scheidde. En een keer per maand - misschien wel meer - rende Karkat van huis weg. En soms ging hij naar Sollux toe en soms sliep hij buiten. Dacht zijn vader ooit nog aan hem? Miste hij Terezi? Hoe sliep die gozer 's nachts? Vroeg hij zich eigenlijk wel af of hij wel oke was? Het was niet makkelijk geweest zonder die man in zijn leven en hij vroeg zich af waarom hij er nooit was geweest. Hij had zijn moeder's hart gebroken en zijn kinderen voor het leven. Natuurlijk waren er momenten dat hij zijn vader als een held had beschouwd, maar dat waren herinneringen die nu verloren waren gegaan.
En die dagen die hij wel buiten had doorgebracht - niet omdat Sollux het zo vreselijk zou vinden als hij bleef logeren, maar hij wou hem op dat moment niet tot last zijn - was hij zo vreselijk boos geweest, dat er nu dingen waren die hij zijn graf in zou nemen. Maar hij redde zich wel. Ondanks dat elke relatie die hij had stuk liep en hij waarschijnlijk voor altijd alleen zou zijn. Pff. Zijn moeder zei dat het bij zijn zodiac hoorde dat hij heel veel passie had op het gebied van relaties, maar dat had hij nog niet echt gemerkt to be honest. Hij wist alleen dat hij altijd nijdig was op wie dan ook in zijn buurt probeerde te komen. Waar hij het wel over eens was met z'n ma, was dat hij iemand was die het wel zwaar opvatte als een relatie stuk liep. Ja, anders zat hij nu niet in Sollux's appartement.
Waar de hel was hij eigenlijk mee bezig? Als hij iets hoorde te doen, was het zijn spijt betogen tegenover Gamzee. Hij wist niet wat hij met dit bezoek wou bereiken, behalve dat hij zichzelf weer helemaal van slag had gemaakt. Hij veegde langs zijn ogen met enige frustratie, terwijl hij Sollux wat hoorde zeggen en dus zijn kant op keek. "Wil je iets eten, drinken?" Pfft, als hij toch wat zou eten of drinken zou het er meteen weer uit komen. "Oh, uh.. nee, hoeft niet." murmerde hij een beetje afwezig. Hij had zijn voeten op de stoel en zijn armen op zijn knieën, terwijl hij soort van wezenloos naar de televisie staarde. Na enkele minuten - of wat als minuten voelde, weet ik veel - deed hij zijn voorhoofd op zijn armen en sloot zijn ogen voor enkele seconden. Pffft, 't was niet de beste dag vandaag, vooral niet als je Karkat heette. D:

[hoe die zit als ik dat niet goed omschreven had. EMO EMO EMO xD]

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Sollux

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 07-01-12

Character sheet
Leeftijd: 15
Partner: i don't need one. a22hole.

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   di jan 10, 2012 7:11 am

Karkat sprak altijd geïrriteerd. Hij was er immers aan gewend, het maakte hem niet echt uit. Sollux sprak zelf ook vaak genoeg met irritatie in zijn stem. Maar toch, dat was meer als hij echt geïrriteerd was. Even keek de jongen van boven zijn rood-blauwe glazen naar Karkat, gewoon om te checken of alles oké was. Op de een of andere manier was hij.. Serieus. Hij had gewoon het gevoel dat er iets mis was. Anders was Karkat sowieso niet naar hem toe gekomen. En eigenlijk moest hij zijn neus niet in KK's zaken steken en zich ermee bemoeien. Sollux maakte een soort geïrriteerd grommetje en zakte dieper in de bank. Soms had hij haat aan zichzelf. Hoe hij in elkaar zat. Vooral het feit dat hij zo erg was dat 'ie zichzelf trollde. Er waren fucking momenten dat hij zichzelf gewoon een gestoorde in een dwangbuis voelde. Dan zat hij maar ergens. Bewegingloos. Na te denken en wat te murmelen en mompelen. Dat was vooral nadat zijn relatie met KK over was. Alsof hij dat ooit zou toegeven. Niet dus. Het was gewoon anders. Alles. Hij mistte hem teveel. Even keek hij vanuit zijn ooghoeken naar Karkat, die zich blijkbaar ook verveelde. Wat voelde hij zich nu een egoïst. Met z'n eigen problemen. Eigenlijk wilde hij er niet eens aan herinnerd worden. 'Get yourself together dude,' sprak zijn eigen stem in z'n hersens. Jup. En dat ging hij ook doen. Sollux ging wat rechter zitten en strekte zijn spieren. En nu positief doen. Het ging ook niet beter voor KK als hij er zo bij zat. "Oké." antwoordde hij toen de jongen bevestigde dat hij niets wilde. "Wil je wel gamen?" lachte hij, zijn hoekige tanden volledig te zien. Hij stond alvast op en opende een lade vol met games en pakte er meteen een tweede controller bij. "Kies maar." Zijn blik gleed naar Karkat. Hopelijk was zijn poging tot hem wat opvrolijken geslaagd. Niet dat hij vrolijk zou worden, maar tenminste niet zo.. Wat hij nu ook was.

- Pfoee, sorry dat 't geen monsterpost is. D: -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   di jan 10, 2012 8:50 am

"Wil je wel gamen?" klonk een stem, waarna Karkat opkeek van zijn arm en zijn blik op Sollux liet vallen. Niet echt, maar dan alleen omdat hij wist dat Sollux hem toch zou verslaan. Pff. Er werd een lade opengetrokken en Karkat keek met priemende oogjes van de la terug naar Sollux. "Kies maar." sprak de trol. God, die lach die net rond zijn muil had gezeten. Aan de ene kant moest hij er zelf ook om glimlachen en vond hij het ergens wel charmant (wat klonk dat stom, trouwens), maar aan de andere kant wou hij hem ook zijn smoel in slaan omdat het zo meelevend bedoeld was. En dat tweede won. Altijd. Bijna altijd dan. Natuurlijk sloeg hij ze niet echt. Sollux was sterker dan hem - zelfde geval met Gamzee.
"Ik hoef je medelijden niet!" was het eerste wat hij riep, en schopte de la dicht. "Dat krijg ik al genoeg van iedereen om me heen." Oke, niet bepaald subtiel, maar goed. Het frustreerde hem gewoon. En dan vooral omdat hij wist dat wat hij zei helemaal niet waar was. Hij had wel medelijden nodig. Nee, hij had Sollux's medelijden nodig. Hij hunkerde naar aandacht, maar wees dat af zodra iemand het hem wou bieden. Het was verwarrend en hij snapte zichzelf niet meer. Niet dat hij daarnet al veel van zichzelf begreep. Hij wist alleen dat hij naar Sollux's huis toegegaan was en zich daar op zijn gemak en veilig voelde, maar nu ging hij het weer verkloten.
Hij liet zichzelf op de grond vallen - op zijn knieën - en opende de la in stilte. Oke, hij was wel weer afgekoeld. Hopen dat Sollux het hem niet kwalijk nam. Desnoods meldde hij wel dat het een kinda zware dag was geweest en hij daarom snel nijdig was. Jaja, alsof Sollux niet wist dat hij altijd nijdig was. Ahah. Hij pakte Call of Duty uit het ding en hield het Sollux voor met een ;u;-hoofd. Hij wist toevallig dat er een multiplayer mode op zat, dus dat was mooi meegenomen. Of juist niet. Durrr. "Sorry." verontschuldigde hij zich min of meer voor zijn eerdere opmerking.

- maakt niet uit, wou zelf ook al weer een beetje dimmen xD -

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.



Laatst aangepast door Karkat op di jan 10, 2012 10:14 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Sollux

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 07-01-12

Character sheet
Leeftijd: 15
Partner: i don't need one. a22hole.

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   di jan 10, 2012 9:54 am

Het was eigenlijk fijn met Karkat. Het feit dat hij niet alleen was al. Het enigste dat hem bezig hield de laatste tijd was gamen, eigenlijk. Dat leidde hem gewoon af van het feit dat hij een loner was en totaal niet meer sociaal was. Het leek hem eigenlijk ook heel raar om binnen zo'n korte tijd nadat het uit was weer met anderen te gaan lebberen en alles. Fuck. Maar aan de andere kant was hij gewoon eenzaam en zielig. Zielig. Maar niet op de manier dat anderen hem zielig zouden moeten vinden. Dat zeker niet. De jongen naast hem keek hem wat raar aan. Shit, had zijn plan om 'm wat op te beuren niet gewerkt? Het was alleen maar goed bedoeld, maar goed, het was Karkat. Een geval apart. Net zoals hemzelf, natuurlijk. Ehehehehehe. Hij wachtte even tot hij iets zou doen, en bleef hem maar wat aanstaren. "Ik hoef je medelijden niet!" klonk er plots. "Dat krijg ik al genoeg van iedereen om me heen." Een luide klap klonk doordat Karkat de lade dicht trapte. Sollux' mond bleef een streep, en hij staarde naar de jongen.

Die pakte inmiddels Call of Duty uit de lade en was er blijkbaar blij mee. Sollux moest zelf ook grijnzen om dat gezicht van 'm. "Sorry." zei hij. De grijns op zijn eigen gezicht werd wat kleiner. Er was waarschijnlijk iets met KK, dus hij zou niet zo stompzinnig als eerder reageren. Daardoor was hun relatie stuk gegaan. Ruzie. Hoe kon hij zo dom zijn geweest, eigenlijk? De twee waren eigenlijk op genoeg gebieden hetzelfde. "Maakt niet2 uit, KK." reageerde hij zo kalm mogelijk. "Let'2 begin." grijnsde hij weer, en stond langzaam op om de spellen te verwisselen en daarna naar de bank te schuifelen. Hij had de controller als in Karkat's handen gepropt.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   di jan 10, 2012 10:31 am

Gelukkig, nee, God zij dank reageerde Sollux niet op zijn kleine uitbarsting. Dat had hij er niet bij willen hebben en hij was al meer dan dankbaar dat Sollux het voorbij had laten gaan. Want hij wist van zichzelf dat als de ander niet reageerde hij vanzelf weer sorry zei - zoals net - maar als de ander erop inging, dat hij alleen maar meer gefrustreerd raakte en uiteindelijk gewoon knapte. Dat was dus ook het geval geweest met Sollux. De twee leken redelijk veel op elkaar qua innerlijk en ruzies waren daarom onvermijdelijk. En meestal hadden ze ruzie, vertrok Karkat, kwam hij de volgende dag weer terug en spraken ze niet over wat er daarvoor was gebeurd. "Maakt niet'th uit, KK." klonk er, terwijl hij een controller in zijn handen gedrukt kreeg. Hij nam het ding aan terwijl hij naar Sollux terwijl die het spel aan het verwisselen was. Oehlala, dat ass. Nee grapje. Soort van. Stiekem niet. Laat maar. "Let'th begin," grijnsde de jongen, waarna Karkat knikte en zijn vinger op de RT knop hield.

"Ik kap!" klonk er gefrustreerd, terwijl hij zijn controller op tafel legde. Er was niks aan. Deathmatchen met Sollux was sowieso onbegonnen werk. Dan was het like, stel he, je had in totaal tweehonderd hp. Je had Sollux neer gekregen tot vijftig hp en je had zelf nog honderd, eh? En dan, terwijl hij zelf nog maar tien hp had, had hij jou op een magische wijze neergehaald tot vijf. En daarna was je dood. SO CLOSE. En dat dan elke keer opnieuw. Elke. Keer. Opnieuw. HIJ KON ER NIET MEER TEGEN. Pfff. "Je speelt vals. Niet ontkennen." beweerde hij en keek Sollux scherp aan, iets meer zichzelf dan toen hij het appartement binnen was gestapt.
Nog steeds vroeg hij zich af wat hij precies aan het doen was. Voor Sollux was het niet meer dan videogamen met een vriend (al wist Karkat niet of hij zich tot Sollux's vrienden mocht berekenen), maar voor hem lagen er heel andere intenties. Niet dat het aan hem opviel wat voor gedachten hij allemaal had. Hij wou er eigenlijk niet eens aan denken. Was het wel okay wat hij allemaal dacht? Mocht hij erover nadenken dat hij zo hals over de kop, ik-wil-mijn-keel-doorsnijden stapelgek was up hem? Nee, nee dat mocht niet. En niet omdat het Sollux was, maar eerder omdat hij nog 4 uur geleden had gedacht dat hij verdoemd was tot zijn faygo-slurpende stoner. En toch zat hij er weer. Naast Sollux, op zoek naar enige passie. Of dat nou in de vorm van ruzie kwam, of niet. Ondanks dat ze het een poos met elkaar hadden uitgehouden, was hij alsnog onzeker. Ergens bleef een angst in zijn achterhoofd, een zwarte schaduw die zijn gedachten in waanzin bracht. Sollux was niet tevreden met jou en dat zal ook nooit gebeuren. Naïef, paranoïde of slaat 't de spijker op zijn kop?
De ruimte waar ze zich in bevonden was echt een zwijnstal, maar toch wou hij niet meer weg. Ergens wou hij zelfs dat ze allebei nergens heen moesten, vroeg of laat. Verspilde hij zijn tijd nu? Oke, het antwoord wist hij al. Ja, ja hij verspilde zijn tijd. Maar hij miste Sollux's smaak, letterlijk. Hij werd al panisch bij de gedachten dat iemand zoals Aradia zijn plek zou innemen. Laat staan dat haar tong zijn muil verkende. Pfff. Hij was Sollux nog lang niet zat. Het was zo makkelijk om weer ingezogen te worden, ddjfhfhdjfhf niet normaal. Hij zat voor een moment - tussen zijn bewering en Sollux's antwoord - te wachten op woorden. Woorden die hij de hele tijd zag, maar nooit had laten horen. En het was ook heel moeilijk om gehoord te worden, als je weigerde echt te praten. Alsof zijn tong zwart kleurde en aan zijn gehemelte vastplakte als hij ook maar een keer wou zeggen wat hij dacht. Wanneer het positief was, dan. Hij wou hem terug, klaar. Sollux was nog steeds het beste. Min of meer. I guess. Maar hier zou hij nooit op ingaan. Het deed hem pijn om te denken dat het hem pijn deed om te blijven en hij het eigenlijk niet erg zou vinden om zelf te vertrekken, maar het tegelijkertijd voelde alsof hij dan dood zou bloeden uit zijn ogen of zoiets. Het bittere in Sollux was de opgever in Karkat en de opgever in Sollux was het bittere in Karkat. Pff, hij snapte zijn eigen gedachten niet eens. Hij was zichzelf aan het trollen. Het punt was, Sollux was een uitzondering voor hem. Alles wat hij had gezegd klonk zo... afgezaagd. Dat wist hij ook wel, maar hoeveel manieren waren er om om het punt heen te draaien ...? Het was allemaal zo bekend en zo gebruikt, dat er sowieso geen originele woorden meer te vinden waren. Nog een reden om zijn bek te houden. Hij wou alles behalve cliché overkomen. Voor een moment schoot het door zijn gedachten om iets origineels te doen in plaats van te zeggen maar dan zat hij alsnog met het originele probleem. Pfff. Wacht, nog twee problemen. Ten eerste, als hij wat origineels vond om te doen/zeggen, zou die gozer die hij zo aanstaarde dat niet stom of dorky vinden lijken? En ten tweede, zou hij zoiets wel durven? Nee, lol. Nooit.

{Pfff sorry verveelde me rond 2 uur 's ochtends dus ging ik er enkele alineas bijschrijven op mn mob. Het voordeel is dat het allemaal over Sollux&Kar gaat en niet Kar's trieste leventje xD ... Soort van.. :'D Pfffff naja veel leesplezier! Btw, sorry als er rare spelfouten in zitten (mn mob wou me ook overtuigen dat het "het Sollux" was XD) maar mn mob doet automatic spel correcter en dan flipt alles m. Okaythxbye<3}

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Sollux

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 07-01-12

Character sheet
Leeftijd: 15
Partner: i don't need one. a22hole.

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   do jan 12, 2012 11:05 am

Sollux keek geconcentreerd naar het scherm en murmelde en klaagde wat toen Karkat leek te gaan winnen. Gefrustreerd probeerde hij wat uit, en Karkat verdedigde zichzelf te goed, leek hem steeds maar goed te raken.. Grrr. Hij probeerde zijn character maar te verdedigen, en geen schade op te lopen. "Hmpf," mompelde hij weer en probeerde Kar's tactiek te achterhalen. Yeah, hij was helemaal into gamen. En daarom was hij er ook zo serieus over. Het leek dat Karkat wat open plekken had, waar hij makkelijk zou kunnen aanvallen. Met een grijns drukte hij op de knopjes op zijn controller en raakte hem steeds vaker, zonder schade op te lopen. Na een korte tijd had hij Karkat's character vermoord. "Ik kap!" klonk er. "Je speelt vals. Niet ontkennen." Hij lachte even. "Nope. Ik ben gewoon goed." grijnsde Sollux wat plagerig. Eigenlijk wilde hij 'beter dan jij' zeggen, maar hij wilde Karkat niet irriteren of wat dan ook. Alleen zou hij niet te ver moeten gaan, het voelde alsnog raar om gewoon naast zijn ex te zitten. Alsof het het normaalste ding op de wereld was. Pff, eigenlijk had hij er niet zoveel moeite mee, maar toch wat. Vooral niet omdat hij toch altijd alleen was - sinds het uit was dan - en hij nu weer gezelschap had. De jongen drukte op de PS-toets en legde zijn controller ook weg nadat Karkat dat had gedaan. Nu werd hij weer stil. Ugh. Weer pakte hij zijn siroop op en nam een slok. Gewoon een excuus om niet te hoeven praten, yup.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   do jan 12, 2012 11:19 am

"Nope. Ik ben gewoon goed." klonk er terwijl hij naar Sollux keek, die breeduit grijnsde. "Ja, in vals spelen misschien." merkte Karkat op, op zijn forever-geïrriteerde toon. Maar hij wist net zo goed als Sollux dat ze nog altijd even goede vrienden waren. Een maand of twee nadat het uit was gegaan sms'te hij hem gewoon weer en zaten ze zo nu en dan op msn te kloten, maar dit was de eerste keer in een heel jaar dat hij hem weer in levende lijf had gezien. En of het hem goed deed of niet, wist hij niet. "Ik wou dat je je fucking kop nu kon zien, je grijnst echt als een complete debiel." Sollux was zo dicht bij en het was zo makkelijk om iets te zeggen of te doen, wat de situatie weer helemaal zou omgooien. Maar hij zou niet eens weten wat hij moest zeggen als hij hem wel weer had, dus hield hij hem maar op een veilig afstandje zodat hij hem nooit kwijt hoefde. Klonk stom, I know, maar toch.
"Ik verveel me." zeurde hij en rolde half over de bank heen, tot hij opstekop lag. Zijn benen lagen over de rugleuning en zijn hoofd lag net van de bank af, terwijl hij naar het pauze-scherm staarde waar nog heel vrolijk stond dat hij verloren had. Kakding dat het was, het er altijd maar in wrijven. Alsof zijn leven nog niet een grote faal was geworden. Jup, dit was het voor hem. Voorlopig was dit het beste wat hem zou overkomen; in Sollux's huisje rondkruipen.

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Sollux

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 07-01-12

Character sheet
Leeftijd: 15
Partner: i don't need one. a22hole.

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   zo jan 15, 2012 12:57 am

Sollux reageerde niet op de opmerking van Karkat. Hij wist even goed dat hij - bijna - nooit vals speelde. Kijk, als hij ergens in een spel vastzat en niet meer verder kwam was hij wel altijd like, 'I didn't cheat or anything'. Maar in een game tegen Karkat of wie dan ook hield hij het eerlijk. Het verpeste gewoon het leuke aan het spel. "Ik wou dat je je fucking kop nu kon zien, je grijnst echt als een complete debiel." merkte hij op nadat Sollux aan het grijnzen was. Hij trok zijn wenkbrauwen op en keek even van boven zijn bril naar KK om daarna weer te moeten lachen. Het gefrustreerde gedoe van Karkat was nogal lachwekkend, maar daarmee zou hij hem toch weer kwader maken. "Ehehehe. Oké dan." reageerde hij droogjes, met zijn grijns nog steeds op zijn gezicht. Normaal waren ze al aan het stoeien of wat dan ook, maar het was nu anders. Aan de ene kant wilde hij dat alles gewoon weer hetzelfde was. En weer gingen zijn gedachten naar de momenten waarop hij depressief en alleen op de bank lag. In het hoekje en dan onder een of andere deken. Mhpf. Karkat was er nu en hij was niet meer alleen. Karkat lag ondertussen op zijn kop op de bank. Sollux zette de PS3 uit, waarna hij opmerkte dat hij zich verveelde. Sollux zakte verder de bank in. Hij voelde zich zoveel beter met Karkat, en aan de andere kant ook slechter. I mean.. Ze hadden niets en Karkat zou hier niet voor eeuwig blijven zitten. Daarna was hij weer alleen. Of tijdelijk dan. Hij wist niet eens waarom Karkat hier was, en dat maakte het nog raarder. De jongen zuchtte even en trok zijn knieën op om zijn kin erop te leggen en zijn handen eromheen te slaan. "Ik ook KK," mompelde hij wat afwezig.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   zo jan 15, 2012 2:41 am

"Ik ook KK," klonk er kinda afwezig. Hij keek voor een moment naar Sollux, wat meteen verschillende gedachten opwekte. Hij vroeg zich eigenlijk af hoe Sollux' kamer eruit zag. Hij wist nog dat hij een jaar geleden of zo met permanente stift op Sollux' spiegel had lopen kladden. Dat was kinda leuk, vooral omdat Sollux op dat moment nog sliep. Toen had hij er een hele horde hartjes op getekent (je weet wel, gewoon van <3 die dingen, niet non-digitale hartjes, pfff) aan de rechterzijde getekend en dan onderaan in zijn standaard hoofdletters "YOU'RE THE ONLY ONE I'LL DRAW THESE STUPID HARTS FOR". Grote kans dat hij nu wel een nieuwe spiegel had, ahah. Had Karkat ook gedaan, gezien je er anders elke dag tegenaan moest kijken. 'T was altijd kinda grappig, you know.. Als je iets had met iemand, gedroeg je je alsof het nooit weg zou gaan. En soms na een week, soms na een paar jaar, maar uiteindelijk ging het wel weg. Pff.
Hij porde Sollux twee keer in zijn wang omdat hij er zo gedeprimeerd bij zat en hij wou niet dat zijn depressie ook Sollux aanstak. Pff, 't klonk allemaal zo.. zoetjes. Hoewel, zo ging het kinda als hij bij Sollux was. Daar lag waarschijnlijk het verschil als je hem vergeleek met Gamzee. Misschien dat het was omdat Gamzee hem sneller irriteerde, juist omdat hij kinda stoned was. Of zat hij nu alleen zo te denken omdat hij kinda boos was? Kinda. Ahah, veel gebruikt woord opeens. "Waar denk je aan?" vroeg hij nadat hij hem geporrd had.

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Sollux

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 07-01-12

Character sheet
Leeftijd: 15
Partner: i don't need one. a22hole.

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   di jan 17, 2012 10:26 am

Hij had eigenlijk totaal geen idee of het wel goed was om hier met Karkat te hangen, want hij zou daarna toch weer weggaan. Dan zou het weer hetzelfde zijn, of natuurlijk niet.. Fucking denkwerk. Met zijn handen inmiddels onder zijn kin staarde hij vooruit. Natuurlijk was 't leuk met Karkat, en wilde hij ook aardig en.. Weet ik veel wat doen tegen hem, en hij zou 't ook maar moeten proberen. Want hij wilde dat hij terugkwam. Pfff, nu hij Karkat eenmaal weer had gezien wilde hij hem ook niet meer kwijt. Van de ruzies en alles af gezien hadden ze best een leuke tijd gehad en waren ze best.. Leuk samen? Het klonk zo raar om te doen alsof ze het meest perfecte koppel ooit waren. Nee, dat waren ze zeker niet. Het kwam er eigenlijk totaal niet in de buurt, maar het was goed. God, wat werd hij hier moe van. Zijn ogen openen was nu moeilijker, maar hij keek toch even op omdat Karkat in zijn wang prikte. Twee keer zelfs. Een kleine grijns verscheen weer op zijn gezicht, nu alleen zijn puntige hoektanden te zien. "Waar denk je aan?" klonk er.

Natuurlijk kon hij lief zijn, en meelevend. Maar Sollux was eigenlijk niet anders gewend als de geïrriteerde Karkat. Toch wel. FUCK. Hij was te moe geworden om ook maar goed na te kunnen denken. In elk geval had Karkat zijn momenten waarop hij zo sweet was als nu en.. andere. Ehehehe, maar die had hij ook. Sollux mistte alles zo vreselijk veel.. De ogen van de jongen vielen dicht en hij zuchtte weer. "Niet veel," mompelde hij nog, nadat hij naar Karkat's kant was gevallen. Zijn ogen nog steeds gesloten terwijl hij langzaam in slaap doezelde. Om eerlijk te zijn had hij al een tijd niet geslapen. Of niet goed, in elk geval. Dit was de eerste keer in tijden dat hij vanzelf in slaap viel, zonder eeuwig draaien.. Of hij gedwongen werd om te gaan liggen omdat z'n ogen zoveel pijn deden van 't gamen. Het klonk zo cliché, maar goed, hij wilde gewoon bij Karkat blijven. Zo lang mogelijk.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   di jan 17, 2012 10:56 am

Spoiler:
 

Ongemerkt moest Karkat ook lichtelijk grijnzen bij Sollux's grijns. Hij had het niet eens door, 't was kinda onbewust. Het was fijn om Sollux blij te zien, en al helemaal dat hij er de reden van was. Hij wist hoe afgezaagd het klonk, maar fuck het was zijn gedachten. Hij mocht denken wat hij wou denken. Hij kwam draaide zich weer om zodat hij goed op de bank zat en rolde wat naar beneden, zodat hij onderuit gezakt zat. Oke, hij kon echt niet lekker zitten of zo. Fuck man.
Hoe graag hij ook wou ontkennen dat het ook maar een beetje zijn schuld was van zijn break-up met Gamzee, was dat onmogelijk. En niet alleen omdat hij die opmerking over Sollux had gemaakt. Meer omdat hij zo goed als standaard wakker word met nog een herinnering van hem en Sollux. Tinten van grijs en drie woorden die de waarheid zo goed konden ontrafelen. Hij was die ogen nooit vergeten, of die glimlach. Het maakte niet uit hoe hard hij zijn best deed, hij was hem nooit vergeten. En daar zat hij dan, bijna klaar om in slaap te vallen.
En toen leunde Sollux zijn kant op, met gesloten ogen. En nu had hij het gevoel dat hij in een herinnering was. Een herinnering die nog heel ver weg lag, zijn gedachten en verleden die trucjes met hem speelde. Maar het gebeurde echt, en dat was kinda moeilijk om volledig te begrijpen. Maar uiteindelijk drong het door. "The fuck, Sollux." gromde hij zachtjes, maar niet omdat hij dat dacht. Damn you, Captor. Zo maakte hij het hem wel heel moeilijk om al zijn gevoelens te bevechten. Hoe dan ook.. Hij was niet helemaal meer wakker en bij Sollux deed hij altijd wat hij wou, hoe awkward het ook was.
Hij draaide een beetje totdat hij zijn armen rond de jongen kon doen. Hij liet zich weer op de bank vallen en trok Sollux daarbij naar beneden, zodat ze samen op de bank lagen. Heel functioneel, vooral omdat Karkat half van de bank viel. Hij sloot zijn handen geheel en had vuisten vol met Sollux' t-shirt, zoals vroeger. Hij wierp nog een blik op Sollux, eer dat hij zijn gezicht in de jongen zijn borst begroef. Hij had het zo gemist he. Het was haast vervelend om hem eraan te herinneren dat wat hij nu deed eigenlijk niet kon. Dat hij nog zo ongelofelijk veel van Sollux hield, maar hij het niet toe wou geven. Na ongeveer een half uur van twijfels - terwijl Sollux vast al lang sliep - wist hij ook wat te kalmeren. Zijn benen waren geknoopt met die van Sollux en zijn handen hielden nog altijd even stevig vast aan Sollux. Hij wou niet dat hij wakker werd en realiseerde wat er precies aan de hand was. Hij wou dat hij hem zo kon vasthouden en hij niet meer weg zou gaan. Hij schudde zijn hoofd zachtjes heen en weer in een poging om verder in Sollux' borst te verdwijnen, waarna zijn ademhaling wat verzachte.
Normaal had hij gigantische last van nachtmerries. Dat hadden alle trollen, daarom sliepen ze in sopor slime. Dat streed de herinneringen van hun voorouders in tijden van oorlog en dood af, waardoor een trol die beelden niet meer zag. En als je naar een andere dimensie ging, zou je vanzelf wennen aan alles en trok het uiteindelijk weg. Maar zelfs na twaalf aardse jaren was het niet weg bij hem. Hij had er geregeld last van en het was echt super awkward omdat hij nogal panisch werd in zijn slaap en kinda vroeg wakker werd en niet meer kon slapen. Bij Gamzee was het verminderd en voelde hij zich wat kalmer, maar het verschil was.. Wanneer hij bij Sollux bleef slapen, tot nu toe, had hij er nog nooit last van gehad. En daar was hij heel dankbaar voor. Zijn handen verloste zich wat terwijl hij in slaap sukkelde, tegen Sollux aan. En spinnend. ♥

a drop in the ocean, a change in the weather
i was praying that you and me might get back together
it's like wishing for rain as i stand in the desert
but still i'm holding you closer than most,

'cause you are my heaven.

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Sollux

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 07-01-12

Character sheet
Leeftijd: 15
Partner: i don't need one. a22hole.

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   do jan 19, 2012 7:10 am

Slaperig opende de trol zijn ogen en knipperde even tot zijn zicht wat scherper was geworden. Toen hij zijn hand wilde optillen om die door zijn ogen te halen merkte hij dat Karkat over hem heen lag. Beter gezegd lag hij op zijn borst. Na wat zacht mompelen bleef hij staren naar de jongen. Karkat lag er zo vredig en stil, zijn ademhaling rustig - dat was immers te voelen. Normaal was hij altijd aan het ragen over van alles, niet dat dat Sollux iets uitmaakte overigens. Daarbij vond hij het fijn dat Karkat zich bij hem veiliger, of wat dan ook voelde. Dat was in elk geval te merken aan hem. Een zucht ontsnapte uit Sollux' mond terwijl hij zijn ogen nog steeds op Karkat gericht had. Eigenlijk was hij helemaal stapel op 'm, maar zou hij het toch nooit in een keer kunnen zeggen. Zo van 'I LOVE YOU KARKAT' en dan lebberen of wat dan ook. Geen idee of hij de enige was die dat had en gewoon verlegen was aan een kant, of dat 't bij iedereen zo was. Wat maakte 't eigenlijk uit? Pft. Ietwat gefrustreerd balde hij een vuist en kalmeerde niet lang daarna weer doordat hij nu pas opmerkte dat Karkat zijn handen op zijn shirt had gelegd, dat hij waarschijnlijk had vastgegrepen. Net als.. Eerder. Vroeger kon je niet zeggen. Sollux bewoog een klein beetje en draaide een klein beetje, toch een poging om KK niet wakker te maken. Zijn bril had hij inmiddels af afgezet en op de salontafel gelegd. Hij sloot zijn ogen om weer verder te gaan met.. Het nadenken over dit alles. Eigenlijk krijg hij er koppijn van, dus slapen zou wel helpen. Eén oog opende hij om te kijken naar de tijd. Hm. Nog genoeg tijd om wat te slapen, tenminste, dat hoopte hij dan. Weer sloot Sollux zijn ogen en viel dit keer in slaap na een paar minuten.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   do jan 19, 2012 7:53 am

Verhaaltje die ik bedacht heb van hoe Sollux en Karkat bij elkaar kwamen :F:
 

Zijn gele ogen knipperde lichtjes toen hij eindelijk wakker werd. Hij was te moe om nog omhoog te kijken, dus liet hij zijn hoofd maar rusten op het erg comfortabele kussen. Hij had echter vrij snel door dat 't geen kussen was. Was 't te warm voor, en.. zulke dingen, I guess. Bewoog het te veel voor? Hij herkende het wel, want hij had de trol waar hij half op half tegenaan lag voor maanden gebruikt als een soort stoel. Hij duwde zichzelf weg met de snelheid van het licht en flikkerde op de grond, tegen de salontafel aan.
"FUCK!" riep hij uit terwijl de pijn over zijn rug gleed. Zijn gele ogen opende zich weer en staarde Sollux aan. Smug bastard. Hij hoorde het totaal ongerelateerde antwoord al aankomen. 'Jegus, KK, moet je echt beginnen met bitchen al'th je net twee th'econden wakker bent?' Ja, iets in die richting. Misschien dat hij dat maar moest voorkomen.
"Fuck, Sollux." Niet de beste woordkeuze, maar goed. Het zou maar moeten doen, ondanks het feit dat hij de reactie - die Sollux waarschijnlijk uiterst grappig zou vinden - al kon horen aankomen. 'Ye'th plea'the' of 'no thank'th'. Dan was 't beste nog dat hij niet wist welke van de twee antwoorden hij erger zou vinden. En daarom ging hij haastig door met de volgende zin, voor hij erachter kon komen. "Waar is je telefoon? Ik moet fucking Terezi bellen, of iemand die nu thuis is." Hij was niet van plan geweest om de nacht bij Sollux te blijven, hoewel hij er echt geen spijt van had. Het was echt zo'n Sollux actie om er totaal niet op in te gaan, wat hun slaaphouding betrof. De trol was altijd zo rustig in dit soort dingen. Eigenlijk hoopte hij dat het in Sollux's hoofd ook een warboel was, alleen zodat hij er niet zo stom uitzag. Fuck man.. fuck!

NOG EEN SPOILER. xD Zit geen verhaal in! (:
 

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Sollux

avatar

Aantal berichten : 11
Registratiedatum : 07-01-12

Character sheet
Leeftijd: 15
Partner: i don't need one. a22hole.

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   za jan 21, 2012 6:19 am

De jongen werd wakker door een luide klap, of knal, hoe je het ook wilde noemen. Ietwat geschrokken opende hij zijn ogen weer en voelde vrijwel meteen dat Karkat er niet meer lag. Zijn blik gleed naar de tv, of eigenlijk daarlangs. En.. Daar lag Karkat, die waarschijnlijk was gevallen, en nog op de punt van de salontafel ook. Die gast had altijd ongeluk, blijkbaar. Maar lachen kon hij niet, want het zag er nogal pijnlijk uit. Niet dat hij een uur naar hem stond te staren. Hij stond op en keek even naar Karkat, zijn blik waarschijnlijk heel slaperig. "Fuck, Sollux." Een licht gegrom kwam uit zijn mond, maar het was Karkat. Deal with it. Eigenlijk had hij geen idee wat hij zou moeten doen, of wat hij in huis had om er iets tegen te doen. Dan maar.. Vlug plaatste Sollux zijn handen onder Karkat's lichaam dat op de grond lag, proberend om niet de pijnlijke plek op z'n rug te raken. Met zijn voet schopte hij de kussend naar één kant toe om een steun voor de jongen zijn hoofd te vormen. Jep, als het erop aankwam kon hij kinda behendig zijn. Voorzichtig legde hij Karkat er neer om hem daarna weer daar achter te laten. Na zijn opmerking dat hij iemand moest bellen snelde hij naar zijn slaapkamer, waar zijn mobiel op bed was neergegooid. Eenmaal weer bij Karkat duwde hij de telefoon in z'n handen, maar twijfelde nog even. "Hier KK. Weet je wel zeker dat je.. Zo.. Kunt bellen?" vroeg hij, met een frons op zijn gezicht.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Karkat
Admin
avatar

Aantal berichten : 294
Registratiedatum : 03-10-11

Character sheet
Leeftijd: 15 YEARS
Partner: Hercules has nothing to say to me, 'cos he's not the shining light that I need. But you're the saving grace of the galaxies «3

BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   za jan 21, 2012 6:36 am

"Please don't be sad now":
 

Terwijl Sollux naar de slaapkamer rende, zat Karkat even met een gigantische warboel in zijn hoofd. Tegen zijn zin in had hij zich helemaal blij en warm gevoeld toen Sollux hem had aangeraakt. Hij had zijn handen half voor zijn gezicht, gefrustreerd omdat hij rood was gekleurd. Ugheughjedghfj HNNNNNGGGG. Kut leven. Ietwat gefrustreerd om zijn rug die tegen de salontafel was geknald en het feit dat hij als een panische debiel aan het blozen was alleen omdat Sollux eenfdjkkfgsk godver laat ook maar. Hij wou er niet eens meer bij stilstaan.
"Hier KK," klonk er en hij kreeg een mobiel in zijn handen gedrukt. Die nam hij automatisch aan en ontgrendelde het ding, terwijl hij op bellen klikte en het nummer intikte.
"Weet je wel zeker dat je.. zo.. kunt bellen?" vroeg de jongen en Karkat keek omhoog, naar Sollux. "Mijn mond werkt toch nog prima, of niet soms?!" gromde hij hem toe. Zo dealde hij een beetje met dit soort situaties. Met alle situaties eigenlijk. Al wist Sollux ook wel dat hij lieve momentjes had, maar goed. Onder stress werd zijn irritant-o-meter alleen groter en zei hij dingen die hij niet meende. Soort van.
"Hey Karkles!" klonk er vrolijk vanuit de telefoon. "Waar ben je al die tijd? Emmertjes aan het vullen? AHAHAH." Terezi's stem kakelde luidruchtig door de telefoon, op zo'n manier dat het voor vrijwel iedereen hoorbaar was. Karkat kleurde weer uitgebreid rood.
"STFU TEREZI." gromde hij in de telefoon. "Nee ik was bij Sollux." Er klonk weer uitgebreid gelach aan de andere lijn. "Die had ik kunnen zien aankomen. Uit met Gamzee, meteen naar Sollux toe rennen. Je kunt ook niks alleen, he?" klonk er door de telefoon en Karkat beet zijn lip om vele scheldwoorden terug te houden.
"Ondankbaar kreng, geef me aan Clarice." Hun zogenaamde "moeder" heette niet Clarice, maar Terezi en Karkat hadden haar die naam gegeven om haar te irriteren. "Kan niet, ze is niet thuis. Ik ben de hele dag thuis, dus kom maar wanner je zin hebt." Karkat wou nog wat zeggen maar de lijn werd verbroken. Hij gromde enkele scheldwoorden en leunde met een pijnlijke kop wat naar boven om Sollux zijn mobiel terug te geven. "Zit wel goed.. denk ik."

________________________________________

This has been the conversational equivalent of us whistling through our snort barrels,
while touching each other inappropriately.

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://viciouscircle.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: It's not okay, but we're alright.   

Terug naar boven Go down
 
It's not okay, but we're alright.
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Vicious Circle :: WEST :: THE BORDER-
Ga naar: