IndexIndex  PortalPortal  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  
 
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Credits

Deze site is gemaakt door Abigail D. & Kiki. Tenzij deze u toestemming heeft gegeven om ideeën of concepten van deze site te gebruiken voor uw eigen doeleinden, mag u deze niet gebruiken. De afbeeldingen zijn bewerkt door een van de twee makers, maar de tekeningen zelf zijn niet door een van hun gecreëerd.
Laatste onderwerpen
» FACE CLAIMS
zo mei 06, 2012 3:49 am van Spaz

» Dayum, hurrdurr en herpderp >.>
zo mei 06, 2012 3:38 am van Spaz

» i threw you into the obvious to see what was behind your eyes
ma apr 23, 2012 7:50 pm van Dave

» shake that bottom line.
za apr 14, 2012 1:22 pm van Sawtooth

» 'Cos they can see that we've got it going on! ;D
vr feb 17, 2012 2:00 pm van Rin

» let it snow ♪
za jan 21, 2012 3:02 pm van Dave

» It's not okay, but we're alright.
za jan 21, 2012 6:36 am van Karkat

» I never forgot, I never forgot.
di jan 17, 2012 8:09 am van Karkat

» ;;But it's so hard for me to show, how I feel about you now.
za jan 07, 2012 9:19 am van Sollux


Deel | 
 

 **Things I'll Never Say**

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Raelyn

avatar

Aantal berichten : 30
Registratiedatum : 25-10-11

Character sheet
Leeftijd: 17 years
Partner: .♥.

BerichtOnderwerp: **Things I'll Never Say**   do okt 27, 2011 12:10 am

*bleep....bleeep....bleeeep* Langzaam opende Raelyn haar ogen. Ergens wist ze dat haar mobiel af ging waar was nog iets te diep in slaap om het echt te beseffen. Ze sloot haar ogen weer voor een moment en draaide zich nog eens om en dommelde langzaam weer in. Nog geen twee minuten na dat ze was weg gezakt ging haar mobiel weer. Pas nu realiseerde zich dat het Alayna moest zijn! SHIT!! De afspraak!! Totaal vergeten. Ze schoot overeind en pakte haar mobiel van het nachtkastje. Azelend nam ze op, Alayna was dan wel een vriendin maar die wilde je niet boos hebben. ''uuhmm.. ha.haloo?!'' Sprak Raelyn zachtjes. ''JAH NIKS HALLO? WAAAR ZIT JIJ? IK ZIT HIER NU AL 15 MINUTEN OP JE TE WACHTEN! EN JE WEET DAT IK HET HAAT ALS ER LAATKOMERS ZIJN? DUS VERTEL?'' Sprak Alayna half schreeuwend uit. ''SORRY.... sorry!! Ik ben onderweg! ik was even.... afgeleid door een puppy! OMG ALAY!!! DIE WAS ZO AMAZING! DIE OGEN ECHT TE KAWAII!!.'' Loog Raelyn maar. Ondertussen probeerden ze haar kleding bij elkaar te zoeken haar haar te doen en niet te vallen. ''Oh! Oh! als dat het is naja ik ben ook niet zo boos had een beetje een slecht begin van de dag maar, dat vertel ik je wel. Loop maar gewoon door met die dikke reet en dan zie ik je zo wel.'' Voordat Raelyn iets kon zeggen had ze opgehangen. Sheezz was ze even blij dat ze goed kon acteren, die theater lessen vroeger waren nog ergens goed voor. Snel trok ze een rokje aan tot boven haar knieën maar dat niet schreeuwde 'Ik ben een hoer!!' en een wit blousje daarboven. Gestrest dook ze onder haar bed om schoenen te vinden waar ze natuurlijk maar één van ieder kon vinden. Waarom gebeurde die cliché dingen altijd nu bij haar! met een zucht kwam ze onder haar bed vandaan en zocht in haar kamer. ''Ook niet'' mompelde de ze toen ze haar kamer gescand had. Snel trok ze de deur open en ging opzoek naar de huishoudster. Die natuurlijk wel wist waar haar schoenen waren. Snel trok ze haar ballerina's aan, deed haar haarband in wat echt haar ding was en stoof de deur uit. Zoder er erg in te hebben zonder haar tas of sleutels of jas! Toen Raelyn koude rillingen kreeg merkte ze het pas. ''OHH GOD!'' riep ze en stoof weer terug naar de voordeur. De huishoudster deed open en zo snel als Raelyn haar kon bewegen pakte ze haar tas, jas en haar sleutels. Terwijl ze de poort uitliep trok ze haar jas aan die kwa lengte net zo lang was dat haar rokje haast niet meer zichtbaar was. Ze knoopte hem dicht en liep zo snel als ze kon.

Na even een gestrest stuk lopen liep ze nu al in de winkelstraat. Pff.. dat ging sneller dan gedacht. Ook het cafeetje kwam al inzicht waardoor haar stressfactor zakte. Waarom ze eigenlijk zo streste wist ze ook niet helemaal. Bang voor Alayna was ze niet, misschien omdat ze mensen niet wilde teleurstellen? Of dat ze door dit foutje niet meer met haar om wilde gaan. Ach ze was er nu toch? wat kon er nu werkelijk mis gaan? Met één hand duwde ze de deur van het tamelijk gezellige cafeetje binnen. Ze was hier al wel wat vaker geweest en wist dus dat de producten van hoog kwaliteit waren, wat Alayna erg belangrijk vond. Direct werd ze naar de tafelbegeleid waar Alayna zat te wachten. ''Nou he he dat duurde ook even! weer een puppy tegen gekomen?'' sprak ze met een opgetrokken wenkbrauw. ''hehe nee wel een leuke jonge.'' Zij Raelyn droogjes terug. Ditmaal verschoof Alayna's andere wenkbrauw ook omhoog en kwam er een lichte verbazing op haar gezicht. Raelyn gaf haar jas af en ging op de stoel tegenover Alayna zitten. ''Je maakt een grapje zeker! Lyn mij houd je niet voor de gek je durft soms amper naar een jonge te kijken of je loopt al rood aan.'' Dat was iets waar ze zich best vaak aan ergerde! Die eeuwige verlegenheid tegenover mensen en zeker tegenover jongens! Ze was niet zoals haar meeste vriendinnen die hun bek wel opentrokken als er een leuke jongen langs kwam. Oh! nee praten ging vaak wel goed atans ongeveer maar, dat geflirt.. ze wist echt niet hoe ze daarop in moest gaan. Een zucht verliet haar keel. ''Ach trek het je niet aan joh! je leert het wel! en anders zal er echt wel een jonge zijn die op nogal verlegen meisjes valt.'' Zij Alayna knipogend. Gelukkig ging ze al niet meer door over waarom ze zo laat was. Toen hun ontbijt ondertussen werd gebracht door volgens Alayna een knappe jonge werd het geflirt van haar best erg. Alayna was niet een zak over je hoofd lelijk en was knap open over wat ze zijn. ''Als er hier zulke lekkere bediening blijft dan word ik hier echt vaste klant.'' Sprak Alayna tegen Raelyn. ''Jah jij wel of course net als in die bloemenzaak'' reageerde Raelyn terug met een wenkbrauwiebel. ''What! neehh! die jonge is zo 2001 echt come on! wat zag ik in hem!'' Raelyn begon te grinniken over Alayna's reactie. Ze weet nog goed dat ze zowat stond te kwijlen als ze hem zag en niet te min elke dag bloemen ging halen. Toen het eten gedaan was stonden ze op en betaalde de rekening. De knappe ober kreeg zoals gewoonlijk een goeie fooi en dat alleen voor de looks.

Eenmaal weer buiten kreeg Alayna een idee. ''Waarom ga je vanavond niet mee naar Devil's Playgrond? Is echt gezellig joh! en dan kun je bij mij blijven slapen!'' Even keek Raelyn haar met grote ogen aan. Niet weer dat aanbod! Welke smoes moest ze nu gaan verzinnen om niet mee te kunnen. Al die vieze slettebakken, dat was zeker iets waaraan Raelyn haar aan kon ergeren. ''En bedenk nu niet één of andere slecht smoes wat dat werkt niet! Kom op Raelyn! Je bent 17! Dan hoor je uit tegaan met je vrienden! Gezellig zijn en gek doen! En ik weet dat je echt gek kunt doen en je zelf kunt laten gaan maar, dat is niet het geval als er vreemde bij zijn! Je moet wat vaker openstaan voor dingen en schijt aan de wereld hebben! Daar word je leven echt leuker van geloof me!'' Tja na deze preek kon ze ook eigenlijk geen nee zeggen. ''Waarom ook niet.'' Antwoordde ze vol tegenzin. ''Oh je gaat echt de leukste avond ooit kregen dat beloof ik je!'' Zij Alayna gillend en hugde Raelyn. God waar heb ik ja op gezegt dacht Raelyn. Ach Alayna vond het wel heel erg leuk, en proberen kon toch geen kwaad? En als het niks was kon ze weg waarneer ze wilde. ''Wat moet ik eigenlijk aan.!'' Zij Raelyn zo wat in shock. Alayna kreeg even een bedenkelijke blik wat veranderde naar een blik waar Raelyn best bang van werd. Dit kon gewoon niet goed zijn!! Wat dacht ze!! OMG!!. ''Laat dat maar aan mij over! zorg dat je vanavond om half 8 bij mij bent!.'' Sprak ze met een glim lach van oor tot oor. Raelyn kreeg hier echt een slecht gevoel over. ''Zolang het maar niet te hoerig is vind ik het prima.'' mompelde ze. ''Nee joh ik zou jou nooit zo overstraat laten gaan! Nah dan zie ik je vanavond bij mij ik heb nog zat te regelen.'' Alayna gaf Raelyn een knuffel en liep heupwiegend weg. Ugh.. nu stond ze daar alleen midden in het pad. Met een uitje vanavond waar ze het eigenlijk niet mee eens was. Langzaam verzetten ze haar voeten en liep wat langs de etalages. Sommige etalages waren echt prachtig gedaan, je zou soms alleen daarom al naar binnen gaan. Ze wende haar blik af en liep met de stroming mee. Veel mensen waren er niet echt, wat voor haar alleen maar beter was. Teveel mensen in een te kleine ruimte was echt niks voor haar, al wist ze dat ze er deze avond ook mee te maken zou hebben. Toen ze een fontein zag twijfelde ze er geen moment over om die richting op te gaan. Het was een prachtig handbewerkt stuk kunst, wat je hier wel vaker zag. Op de rand zaten wat mensen en Raelyn deed het zelfde. Zachtjes plofte ze haar kont neer op de rand, en keek even achter der het water in. Verschillende muntjes lagen er en onwijs veel. Waarom was het nou bijna 9/10 keer dat als mensen een bak met water zagen gelijk een een wens doen dachten? Het was niet dat Raelyn het nooit gedaan had! vroeger geloofde ze er zelfs heilig in. Even schudden ze haar hoofd en richt haar grijzige ogen op de mensen die langskwamen. Al schrok ze een beetje van een gozer die echt met zo'n rapeface naar haar stond te kijken. GATVERDAMME!! kon hij niet naar een ander meisje staren?! Raelyn begon zich erg on gemakkelijk te voelen. Hoe vaak hoorde je wel niet dat meisjes van haar leeftijd ontvoert werden verkracht en dan op gruwelijke wijzen vermoord. Toen Raelyn haar blik weer langzaam op de man richte zag ze dat hij al naar een ander meisje half kwijlend stond te kijken. Wat deed hij hier? hij zag er niet uit alsof hij hier iets kon betalen? En waarom was het nou altijd dat hoe groter de boobies hoe vaker gozers naar je keken. Ze rolde even met haar ogen en staarde weer een beetje naar langslopende mensen.

- Open voor iedereen ^^ -
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Hayato

avatar

Aantal berichten : 67
Registratiedatum : 06-11-11

Character sheet
Leeftijd: 16
Partner: x

BerichtOnderwerp: Re: **Things I'll Never Say**   wo nov 09, 2011 4:52 am

Hmm, mmm, mmh.. Zachtjes humde hij mee op het liedje. De rode koptelefoon glansde dof in het licht. Erg warm scheen de zon vandaag niet. Eigenlijk zag hij de zon niet eens. De hele lucht leek te bestaan uit een kleur grijs. Snuffend stopte hij met lopen. Hij zette zijn voet tegen een bankje en strikte zijn veters. Bepaald koud had hij het niet. ZIjn sportjack was warm genoeg. En daarbij.. Een flinke por tegen zijn andere been bracht de jongen aan het wankelen. Hinkend op een been zwaaide hij wild met zijn armen. Op de bal van zijn voet kon hij nog net zijn evenwicht houden. Opgelucht wreef hij over zijn voorhoofd. 'Fieuw, dat scheelde weinig.' Grinnikend keek hij naar beneden. Een hond die rond zijn heup kwam blafte ferm en enthousiast. Zijn staart zwiepte wild van links naar rechts. 'Oké, oké ik snap de hint al,' zei hij lachend. De jongen zette zich af en begon weer te rennen. Of eerder gezegd te joggen. Zijn hart bonkte snel mee op het ritme van de muziek, beheerst haalde hij adem. Diep inademen door de neus en alles eruit via de mond. Het joggen was al een tijdje bezig. Sinds hij was gaan wonen bij zijn tante was het zijn taak geworden om de hond uit te laten. Hij deed graag en aangezien het een grote hond was kon hij makkelijk mee joggen. Binnen de korste keren was het een gewoonte geworden om samen een vaste route te lopen. Zo nu en dan koos hij wel een langer of korter pad maar hij vond het beter om zijn vaste routes te lopen. Hayato woonde slechts een paar maanden in dit deel van de stad. Normaal gesproken ging hij niet verder dan de Woods in West. Of beter gezegd, verder mocht hij niet van huis gaan. Best kinderachtig aangezien hij al 16 was maar zijn moeder was altijd al overbezorgd geweest, al was dat niet op een moederlijke bezorgde manier. Ze had dan ook nooit een reden voor haar acties, het was zo en het ging zo omdat zij het zo wilde. Wie er niet mee eens was had maar pech. Hij voelde een bepaalde irritatie in zijn borst groeien. Damn, raakte hij nog steeds zo opgefokt over zoiets? Hij had het nu toch goed dus wat was hij aan het zeiken? Toch kon hij het niet laten om nog harder te gaan rennen. Naast hem hoorde hij een enthousiast geblaf. Verbaasd keek hij opzij. De donkere ogen van de hond keken hem kort aan voordat zijn vier poten een voorsprong namen. Perplex keek hij naar de bruin goude haarbal die voor hem rende. Een grote grijns sierde zijn gezicht. Een wedstrijdje hé. Diep haalde hij adem en begon achter de hond aan te rennen.

Lachend liet hij zich op een bankje vallen. God, hij was kapot. Hijgend keek hij schuin naar beneden. Grijnzend woelde hij door de bruine vacht van het beest. Dat vond hij zo leuk aan honden. Ze waren vol energie en voelde meteen aan als er iets was. Of tenminste dat was met hem zo. Elke keer als hij terugdacht aan thuis voelde hij een zwaar opgesloten en zwart gevoel. Hardlopen was ene goede, en gezonde, afleiding. De wedstrijdjes waren leuk mar hij had nog nooit gewonnen van zijn vierpotige vriend. Vreemd genoeg leken alleen honden hem te mogen. Katten en andere dieren leken altijd een beetje afstandelijk naar hem. Vooral katten.. Ze bliezen naar hem, krabte hem of liepen weg met hun hoogopgeheven staart. Hij wist niet wat hij verkeerd deed maar als de haat van beide kanten kwam was het toch niet zo erg? Zuchtend leunde hij wat naar voren en streek door zijn haren. Kort keken zijn blauwe ogen om zich heen. De kale bomen die hem zonet nog hadden omringd waren verdwenen voor gebouwen. Sjees, waar was hij nou weer beland? Kort sloot hij zijn ogen. Beelde zich in waar hij allemaal geweest was. Maar zoals gewoonlijk was alles een zwart witte waas met een bruine stip die voor zijn ogen danste. Hij had dit echt elke keer weer! Hij draaide in zulke momenten altijd een knop om en dacht aan niets anders dan rennen. Nou en daar krijg je dit van, dacht Hayato. Verdoemd brein, let meer om je omgeving en herinner de terugweg. 'Aah! Dit is jou schuld.' Zei hij licht nijdig toen de grote zwarte ogen hem onschuldig aankeken. Nu moest hij weer uren gaan lopen zoeken en bordjes volgen. Kort keek hij wat beter om zich heen. Het was niet zo druk maar niet bepaald rustig. Een paar voorbijgangers keken hem bevreemd aan maar daar lette hij niet zo op. Het water van de fontein iets verderop kletterde zachtjes op de achtergrond. Niet bepaald herkenbaar. Zijn ogen bleef rusten op een man iets verderop. Het leek wel of hij op het punt stond om zelf een fontein te worden. De half uitpuilende ogen en de grijns om dat gezicht stond Hayato niet aan. Kort volgde hij de blik van de man, zoals verwacht waren ze gericht op een paar meisjes. Zulke mensen had je dus ook nog op de wereld. Om zichzelf maar niet onnodig te irriteren keek hij een andere kant uit. Er kwamen alleen maar problemen als hij er iets van zei. Zolang die gast zijn poten thuis hield was er niks aan de hand.

Uit het niets stond de bruinhairge hond op en zette het op een lopen. Watte, wat had die opeens. Snel veerde Hayato op en wilde de hond volgen. 'Hé je kan niet zomaar wegrennen!' Sputterde hij tegen de hond, al zou die hem toch niet verstaan. 'Jazz!' Hij rende om de fontein heen en zag nog net zijn hond tegen iemand opspringen. Snel keerde hij zich een beetje naar de fontein toe om geen plens water in zijn gezicht te krijgen. 'Jazz!' Riep hij de hond tot orde die uit de fontein kromp. Zuchtend keek hij naar de hond. 'Wat moet ik toch met jou?' Mompelde hij. Wacht, tegen wie was Jazz opgesprongen?!

[Verdoem jouw lange post xD
Hopelijk vind je het goed genoeg x3]
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
**Things I'll Never Say**
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Vicious Circle :: OOST :: CENTRAL-
Ga naar: