IndexIndex  PortalPortal  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  
 
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Credits

Deze site is gemaakt door Abigail D. & Kiki. Tenzij deze u toestemming heeft gegeven om ideeën of concepten van deze site te gebruiken voor uw eigen doeleinden, mag u deze niet gebruiken. De afbeeldingen zijn bewerkt door een van de twee makers, maar de tekeningen zelf zijn niet door een van hun gecreëerd.
Laatste onderwerpen
» FACE CLAIMS
zo mei 06, 2012 3:49 am van Spaz

» Dayum, hurrdurr en herpderp >.>
zo mei 06, 2012 3:38 am van Spaz

» i threw you into the obvious to see what was behind your eyes
ma apr 23, 2012 7:50 pm van Dave

» shake that bottom line.
za apr 14, 2012 1:22 pm van Sawtooth

» 'Cos they can see that we've got it going on! ;D
vr feb 17, 2012 2:00 pm van Rin

» let it snow ♪
za jan 21, 2012 3:02 pm van Dave

» It's not okay, but we're alright.
za jan 21, 2012 6:36 am van Karkat

» I never forgot, I never forgot.
di jan 17, 2012 8:09 am van Karkat

» ;;But it's so hard for me to show, how I feel about you now.
za jan 07, 2012 9:19 am van Sollux


Deel | 
 

 Just, walking around, and then, Bam, the unicrons come alive, uhh, okay [OPEN]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Alex

avatar

Aantal berichten : 12
Registratiedatum : 03-11-11

BerichtOnderwerp: Just, walking around, and then, Bam, the unicrons come alive, uhh, okay [OPEN]   zo nov 06, 2011 7:40 am

Een zwarte kat liep langs de slaapkamerdeur, die op een kiertje stond. De kat draaide zich om en duwde de deur verder open, vervolgens kwam het dier de kamer binnen, en sprong op het grote bed wat er stond. ‘Oh, hallo Milton.’ Zei Alex met een grijns, tegen de kat praten deed hij vaak, zo raar was het toch niet. De kat miauwde en strekte zich uit, vervolgens gaf Milton Alex een kopje. Die lag op zijn rug op het grote bed, en gooide een balletje richting het plafond, en opnieuw, en opnieuw. Dat was eigenlijk het enigste wat hij nu deed. Hij wou eigenlijk nu even iets leuks doen, naar het strand, of iets anders. Maar nee hoor, zijn ouders zeiden dat het zo tijd was om te lunchen, hij kon toch wel wat gaan halen bij een bakker of zo, konden ze hem dan niet missen tijdens de lunch? ‘Alex, kom je eten? ‘ zei een vrouwenstem, ‘Ja, ik kom.’ Antwoordde hij en hij gooide het balletje weg, pakte de kat op en ging zitten. De kat gaf hem nog een kopje en sprong toen van het bed af, zelf stond hij ook op en liep hij zijn kamer uit. Hij liep snel de trap af en ging aan tafel zitten. Het was nogal stil, zijn vader was een streng type, dat iet veel praatte, en veel commentaar had. Soms, heel soms, zou je nog wel eens een beetje bang van hem kunnen worden. Zijn moeder daarentegen is de rust zelve, en enorm aardig. Ze is zorgzaam en heeft oprechte interesse in andere mensen, ze is wat e noemt een goed persoon. Zijn vader heeft heel lichtbruin haar, wat gemillimeterd is en dus altijd goed zit. En zin moeder heeft blonde krullen, die vanzelf goed in model zitten. Ze hebben beide ruïne ogen, maar Alex lijkt eigenlijk niks op hun. Dat komt ook omdat hij geadopteerd was, toen hij drie jaar oud was, stierven zijn ouders, en hij, werd geadopteerd door deze twee rijke mensen, die goed voor hem zorgden. Alex heeft zwart haar, en blauwe ogen, maar alleen bij zijn linkeroog is de blauwe kleur te zien, het andere oog is rood, hij vond het wel leuk, zo één contactlens, en dan rood. Dus vanaf zijn twaalfde levensjaar liep hij zo rond. Zijn ouders begrepen het niet, maar ze hadden er niks op tegen, als hij zich zo goed voelde, dan mocht hij het doen. ‘Kom, gezellig even samen eten, je mag wel vaak genoeg met vrienden lunchen hoor.’ Zei zijn moeder, Alex glimlachte even en zei toen ‘Ja, je hebt gelijk.’ Hij nam plaats op de stoel en wou naar een broodje grijpen. Zijn vader duwde Alex zijn hand echter weg en zei ‘Je weet dat je niet mag grijpen, vraag het dan, de broodschaal staat recht naast me.’ Zei zijn vader. ‘Ja meneer.’ Zei Alex grappend, ‘En ik ben nog steeds je vader, niet meneer.’ Zei zijn vader terug met een glimlach deze keer. Na een broodje en een half gebakje gegeten te hebben hoorde hij zijn I-Phone afgaan, hij had een berichtje. ‘Och, helemaal vergeten, ik moet gaan.’ Zei hij nadat hij het smsje las, hij schoof zijn stoel achteruit en stond op. ‘Had afgesproken met een vriend.’ Zei hij en hij liep weg. Hij liep de deur uit en ging naar de stad, maar eenmaal daar kreeg hij een smsje van die vriend dat hij naar huis moest. Fijn, maar ach, hij zou even kunnen rondkijken, of er nog iets leuks te kopen valt. Geld, was iets wat geen probleem was voor hem, zijn ouders hoorden tot te rijkere mensen van Vicious, en op een schaam van één tot tien, zaten zin ongeveer op tien. Misschien kon hij even kijken naar een nieuwe trui, of iets van kleding. Hij was niet gay of zo, maar kleding, dat was nooit erg. En hij vond dat hij het niet kon maken als hij e r als een of andere slons bij liep. Hij liep een winkel binnen, waar hij vaker naartoe ging en begon te zoeken, naar een trui, zijn oude was kapot, en hij hoopte iets gelijkaardigs te vinden, want zijn trui was best leuk. Ach ja, sosm had hij zo zijn trekjes, hij liep de winkel na een tijdje weer uit, hij had niks gevonden. Hij liep verder, en keek eens achterom toen hij iets opvallends zag, maar hierdoor botste hij wel mooi tegen iemand op. ‘Sorry, gaat het?’ vroeg hij en hij keek wie het was.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Shima

avatar

Aantal berichten : 13
Registratiedatum : 19-10-11

Character sheet
Leeftijd: 17 jaar.
Partner: Only if it's not too serious, you can try...

BerichtOnderwerp: Re: Just, walking around, and then, Bam, the unicrons come alive, uhh, okay [OPEN]   zo nov 06, 2011 9:14 am

Nogal op zijn gemak stond hij midden in een groep met meisjes. Nou ja, het was niet echt een groep, het waren er maar drie. Toch voelde hij zich prima op zijn gemak aangezien ze allemaal hun aandacht op hem hadden gericht.
“Dus toen zei ik tegen hem: ‘Waarom moet ik nou die rotzooi opruimen?’ En hij zo van: ‘Drie keer raden wie er heeft gekotst.’ En ik zo van: ‘No way!’ En dan komt mijn moeder naar beneden, word ze boos op mijn vader omdat ze denkt dat hij over de vloer had gekotst!” Het werkte, ze begonnen te lachen. “Dus hoefde ik het uiteindelijk niet op te ruimen,” vertelde hij trots. Natuurlijk was het verhaal dat hij half dronken was en over het tapijt van zijn ouders had gekotst allemaal bullshit, maar dat wisten zij nou weer niet. Na een paar minuten gingen de meiden weer weg, maar had hij wel weer lekker drie telefoonnummers. Hij floot even en sms’te Bon over zijn kleine avontuurtje in de stad met de meiden. Hij had ze ontmoet in de bioscoop en toen de film afgelopen was had hij ze getrakteerd op een milkshake, waarna ze de stad door waren gaan lopen. En nu waren ze weg en hadden ze hun telefoonnummers afgelaten. Met een trots gevoel dumpte hij de lege milkshake in de prullenbak en liep hij verder. Natuurlijk interesseerde het Bon niet, maar zulk soort dingen vertelde hij altijd aan hem. Daar waren beste vrienden voor.
Het begon wat drukker te worden, waardoor hij een paar keer bijna struikelde en heen en weer geduwd werd. Uiteindelijk begon het wel wat rustiger te worden en controleerde hij voor de zekerheid nog of de inhoud van zijn schoudertas nog compleet was, aangezien er natuurlijk wel mensen konden zijn die het wou gaan stelen. Gelukkig zat alles er weer in en tevreden liep hij verder, om vervolgens tegen iemand aan te knallen die plotseling stil was gaan staan. Shima verloor bijna zijn evenwicht en kon nog net overeind blijven staan. Zijn blik ging naar degene waar hij tegen aan was gebotst. Een jongen van het soort wat hij concurrentie noemde.
‘Sorry, gaat het?’ Hij glimlachte. Gelukkig wel een aardige gozer.
“Ja hoor, het gaat wel. Ik lette niet echt zo op, ik had het aan moeten zien komen,” grinnikte hij zachtjes en zijn blik gleed voor een seconde over de jongen heen, maar al snel keek hij hem weer aan. “Ik heet Shima, aangenaam.” Hij stak zijn hand uit, benieuwd of de jongen hem aan zou pakken. Het was altijd leuk om nieuwe mensen te ontmoeten.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
Just, walking around, and then, Bam, the unicrons come alive, uhh, okay [OPEN]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Open Gronings Kampioenschap Magic the Gathering IV editie 22/23 november
» Open Gronings Kampioenschap 2013, 23 en 24 november
» Europese variant van Starcity Games Open
» Side-events Open Gronings Kampioenschap
» Dutch Open Series | 9-10 APRIL | Modern, Legacy & Sealed | € 8.000,- PRIZES

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Vicious Circle :: OOST :: CENTRAL-
Ga naar: