IndexIndex  PortalPortal  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  
 
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Credits

Deze site is gemaakt door Abigail D. & Kiki. Tenzij deze u toestemming heeft gegeven om ideeën of concepten van deze site te gebruiken voor uw eigen doeleinden, mag u deze niet gebruiken. De afbeeldingen zijn bewerkt door een van de twee makers, maar de tekeningen zelf zijn niet door een van hun gecreëerd.
Laatste onderwerpen
» FACE CLAIMS
zo mei 06, 2012 3:49 am van Spaz

» Dayum, hurrdurr en herpderp >.>
zo mei 06, 2012 3:38 am van Spaz

» i threw you into the obvious to see what was behind your eyes
ma apr 23, 2012 7:50 pm van Dave

» shake that bottom line.
za apr 14, 2012 1:22 pm van Sawtooth

» 'Cos they can see that we've got it going on! ;D
vr feb 17, 2012 2:00 pm van Rin

» let it snow ♪
za jan 21, 2012 3:02 pm van Dave

» It's not okay, but we're alright.
za jan 21, 2012 6:36 am van Karkat

» I never forgot, I never forgot.
di jan 17, 2012 8:09 am van Karkat

» ;;But it's so hard for me to show, how I feel about you now.
za jan 07, 2012 9:19 am van Sollux


Deel | 
 

 Hoping, waiting, wishing.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Myra

avatar

Aantal berichten : 110
Registratiedatum : 21-10-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Drenthe

Character sheet
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Hoping, waiting, wishing.   vr nov 11, 2011 1:14 am

Myra tikte ritmisch met haar vingers tegen haar bovenbeen. De stem van Sarah Bareilles klonk in haar oren, terwijl haar amberkleurige ogen over de mensenmassa gleden. Op het station kwam je altijd de meer bijzondere mensen tegen, hoewel het vaak de jongeren waren die vooral opvielen. Jongens met blauwgeverfde hanenkammen, alternatieve meisjes die met rinkelende kettingen voorbij kwamen lopen, een jongeman die eruit zag alsof hij in zijn studentenjaren was blijven steken. Het waren meestal de ouderen die er altijd even saai en even degelijk uitzagen. Myra begon zich af te vragen hoe mensen nu eigenlijk naar haar keken. Zagen ze dan enkel het stille, bruinharige meisje die gekleed ging in een ruitjes rok, zwarte panty, kleine zwarte schoentjes en een witte blouse? Of zouden ze, net als zij vaak deed, proberen te raden wat er in haar omging en proberen haar verhaal te raden?

Als het mogelijk zou zijn om een deurtje in haar hoofd open te doen, zou je op het moment niet veel vinden. Enkel haar droombeelden die zich vormden naar de muziek die ze luisterde, terwijl ze geduldig op de metro wachtte. Haar vader had haar gevraagd om een boor om te ruilen, iets waar Myra al mee in had gestemd, voordat ze zich had beseft dat hij de boor Downtown had gekocht. Het meisje zuchtte en streek wat lokken uit haar gezicht. Dat was dus de reden dat ze op haar vrije dinsdagmiddag op de metro stond te wachten. Er stapten wat mensen naar voren om de tunnel in te kijken en op dat moment hoorde Myra het karakteristieke geluid van metaal dat over metaal schuurde, oftewel een remmende metro.

Ze hees haar tas wat beter op haar schouder en ging bij de wachtende massa staan. Zoals zo vaak leken de wachtende mensen niet helemaal te begrijpen dat er eerst nog mensen uit moesten. Myra bleef op een paar passen afstand en wachtte tot bijna iedereen was ingestapt. Zo had ze weliswaar minder kans op een zitplaats, maar ze stond liever de hele weg dan dat ze zich in het gedrang waagde. Haar blik ging door de metro en ze zag dat er in de hoek bij de deur nog een plekje vrij was. Ze liep er gauw heen en liet zich gedwee op het bankje zakken. Ze zat naast een man in een maatpak en glimmende zwarte schoenen. In zijn handen hield hij een aktetas geklemd en hij was druk in gesprek met iemand aan de andere kant van de telefoon. Myra richtte haar aandacht weer op haar muziek. Het kon altijd erger.

OOC: Wie komt Myra lastig vallen? (letterlijk of figuurlijk xD)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://ccdragon-93.deviantart.com/
Alfred

avatar

Aantal berichten : 109
Registratiedatum : 08-11-11

Character sheet
Leeftijd: 19
Partner: So tell me what you are and I'll tell you, you're so much more.

BerichtOnderwerp: Re: Hoping, waiting, wishing.   vr nov 11, 2011 3:32 am

[Ik, omdat ik nog met jou een nieuw topic zou nemen en nu sla ik toe. >;D]

Alfred zat in de metro, op weg naar huis. Hij moest straks nog overstappen, wat soms nogal irritant was. Inmiddels was hij er wel aan gewend. Zijn blauwe ogen staarde naar zijn mobiel, waar tetris blokjes op naar beneden vielen. Een blauwe lange, die hij aan de zijkant propte en een paarse met een rare hoek, die hij horizontaal op een ander blokje plaatste. Hoewel hij al negentien was en zijn studie Economie en Maatschappij aan het afronden was, was hij nog altijd aan spelletjes verslaafd. Zijn vingers gleden iets sneller over het schermpje omdat hij een level omhoog was gegaan en de blokjes sneller vielen.
"De volgende halte is.." begon een stem, die zijn aandacht trok. Hij zette het spelletje op pauze en luisterde aandachtig, waarna hij hoorde dat 't zijn halte was. Tenminste om te overstappen. Hij stond op en checkte uit, omdat hij dat nog wel eens vergat. Uiteindelijk kwamen ze aan en ging het deurtje open ging. Zonder erbij na te denken duwde hij zichzelf naar buiten, samen met vijftig andere mensen terwijl nog een keer vijftig mensen of zo naar binnen probeerde te komen. Oke, minder dan dat, maar een verhaal klonk altijd beter als je overdreef.

Na zeven minuten of zo stapte hij weer een andere metro in, die hem naar huis zou moeten brengen. Hij liep een van de ruimtes binnen, waar alle zitplaatsen bezet waren. Verdomme.. Hij slofte weer verder en ging de volgende ruimte binnen, waar weer wel ruimte was. Een enkele. Hij plofte neer op een stoeltje en keek voor een seconde of zo naar de mensen tegenover hem. Een meisje met amberkleurige ogen en bruin haar. Daarnaast zat een man in een maatpak en zwarte schoenen die erbij paste. Al gauw keek hij half achterom zodat hij uit 't raam kon kijken.

________________________________________

xBANG BANG from the closet halls, the schoolhouse halls, the shotguns loaded.
Push me and I'll push back. I'm done asking, I D E M A N D!
Form a nation under God, I'm born free & still they hate.
I'm born me, no I can't change.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Myra

avatar

Aantal berichten : 110
Registratiedatum : 21-10-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Drenthe

Character sheet
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Hoping, waiting, wishing.   za nov 12, 2011 1:56 am

Goodbye
Should be sayin' that to you by now, shouldn't I?
Layin' down the law that I live by,
Well maybe next time.


Myra's lippen vormden de woorden, maar ze liet geen geluid uit haar keel. Snel keek het meisje om zich heen, hopend dat niemand haar had zien playbacken. Iedereen leek ontzettend met zichzelf bezig. De man naast haar was een steeds verhitter telefoongesprek aan het voeren, een vrouw rechts tegenover haar was vol overgave haar nagels aan het veilen en de jonge blonde voor haar had zich omgedraaid om uit het raam te kunnen kijken. vrij zinloos natuurlijk, aangezien het een ondergrondse metro was. het enige wat je zag was zwart en natuurlijk je eigen weerspiegeling en alle andere dingen in de metro. Inclusief haarzelf, besefte ze toen. Snel richtte ze haar amberkleurige ogen weer op haar handen.

Maybe, a vicious little word that can slay me.
Keep me when I'm hurting, you make me,
Hang from your hands.


De schuifdeur waar ze naast zat ging open en drie lange jongens kwamen met veel kabaal binnen. Myra's gezicht betrok, ze had een hekel aan dat soort mensen. Toch leken haar ogen naar het drietal toegetrokken te worden. Eén had een bandana om zijn hoofd en doeg een ruime camouflage broek. De langste jongen had korte, bruine stekeltjes, droeg een zwart T-shirt met een bandnaam die ze niet kende en een versleten spijkerbroek. De laatste jongen was wat kleiner dan de andere twee, maar had wel breder schouders. Hij leek haar blik op te merken en Myra schrok. Snel pakte ze haar Mp3 en begon ze ermee te friemelen alsof ze er echt mee bezig was.

Het had geen nut. De kleinere had de andere twee aangestoten en op haar gewezen. Myra's blik ging snel door de coupé, er weren toch heus wel interessante meisje hier dan zij? Al gauw kwam ze tot de conclusie dat ze het enige meisje van haar leeftijd was op het moment. Ze wilde vloeken, maar durfde geen geluid te maken. De drie jongens kwamen terug geslenterd, alle drie stompzinnig grijnzend. "Zooo, helemaal alleen op stap?" grijnsde de jongen met de bandana om zijn hoofd. De langste jongen leunde tegen de muur naast haar en Myra kreeg het nu wel heel erg benauwd. Ze deed haar mond open om te antwoorden, maar kreeg geen geluid aan haar keel. Wat moest ze nu?!

OOC: O my, the drama xD
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://ccdragon-93.deviantart.com/
Alfred

avatar

Aantal berichten : 109
Registratiedatum : 08-11-11

Character sheet
Leeftijd: 19
Partner: So tell me what you are and I'll tell you, you're so much more.

BerichtOnderwerp: Re: Hoping, waiting, wishing.   za nov 12, 2011 5:04 am

[Toevallig hangt Alfred overdreven graag de superheld uit, dus dat komt goed >;D]

Alfred staarde naar de donkere ruimte achter 't raam, waar hij nauwelijks wat van uit kon maken. De enige reden dat hij naar buiten keek, was omdat hij zich ongemakkelijk voelde bij iedereen die blikken uitwisselde en zo. Maar goed.. Af en toe kwam er een verlichte reclame voorbij, maar die kon je niet eens lezen omdat ze er zo snel voorbij gingen. Waarom deden ze dat dan überhaupt...? Zonde van je geld, toch? Nou ja, goed, wat ze er ook mee wouden bereiken.
Het enige interessante wat er de afgelopen paar dagen was gebeurd, was dat Arthur weer terug was in Vicious. Het was een oude jeugdvriend van hem, die verhuisd was omdat zijn ouders vonden dat Alfred een slechte invloed had. Toegegeven, hij was niet echt heel slim en was niet zo vaak bezig met school.. Maar het was niet alsof hij rookte en aan drugs deed en dat soort dingen. Hoewel hij wel al eerder bezig was geweest met, ehem, andere dingen. Arthur had hem gehaat omdat hij de reden was dat hij moest verhuizen, en Alfred had hem ook gehaat. Niet omdat hij hem niet mocht, maar gewoon omdat het logisch leek. Als iemand je haatte, dan vond je hun meestal ook niet aardig.. 'T klonk dom, maar in feite was 't gewoon zo. Of was zijn gedachtegang zo anders dan de rest?
Met veel kabaal kwam een groepje jongens binnen, vanuit een van de andere cabines. Alfred's blauwe ogen staarde naar ze vanachter zijn bril, zich afvragend wat het groepje van plan was. 'T zagen er nogal uit als wannabe gangsters, maar dat beeld had hij meestal met zulke mensen. Eigenlijk vond hij het wel interessant, want een van zijn obsessies was de held uithangen. Hij was altijd al overdreven sterk geweest, wat kwam door zijn obsessie met zijn gewicht. Klonk heel stom en onlogisch aangezien hij verslaafd was aan junkfood, maar aan de andere kant ook juist een logische verklaring.
"Zooo, helemaal alleen op stap?" hoorde Alfred vaagjes, herkennend dat de jongens niet veel goeds in zin hadden met 't meisje. Hij stond op en slofte naar het groepje toe. "Nee, ik ben met d'r meegegaan." stapte hij het gesprek in, zonder pardon. "Ik zat alleen wat verder weg, omdat er geen plekken waren buiten deze twee en die man daar al zat." legde hij uit. Ach, klonk ergens geloofwaardig genoeg toch? En anders redde hij zich alsnog wel.. hopelijk. Niet aan jezelf twijfelen, regel nummer een! Ja, dat was hij niet vergeten. Hoe zelfverzekerder je was, hoe geloofwaardiger en sterker je overkwam. Althans, dat zei men, en hij was er heilig van overtuigd dat dat waar was.

________________________________________

xBANG BANG from the closet halls, the schoolhouse halls, the shotguns loaded.
Push me and I'll push back. I'm done asking, I D E M A N D!
Form a nation under God, I'm born free & still they hate.
I'm born me, no I can't change.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Myra

avatar

Aantal berichten : 110
Registratiedatum : 21-10-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Drenthe

Character sheet
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Hoping, waiting, wishing.   zo nov 20, 2011 5:02 am

Myra keek omhoog, naar de jongen die tegen de muur leunde, maar wende toen snel haar blik weer af. Ze merkte dat haar handen trilden en haar hart bonkte. Waarom raakte ze nu al zo in paniek? Die jongens déden nog niet eens wat! Maar misschien was het juist de gedachte dát ze iets konden doen.. Haar ogen schoten schichtig door de metro, die mensen zouden haar toch wel helpen? Toch..?
Wave goodbye to me, klonk er door haar oortje. Myra wilde een zenuwachtig lachje uitstoten vanwege de gepastheid van de zin, maar kon alleen een piepend geluidje voortbrengen. Ze slikte. De jongens zouden onderhand wel eens antwoord willen..

"Nee, ik ben met d'r meegegaan." Klonk er opeens. Myra keek met een ruk op en haar ogen vonden een lange, blonde jongen met blauwe ogen. Vol vertrouwen stapte hij de gesloten kring in. "Ik zat alleen wat verder weg, omdat er geen plekken waren buiten deze twee en die man daar al zat." De vreemdeling zei het met zoveel overtuiging, dat ze het zelf haast geloofde. De drie jongens staarden de blonde jongen aan, waarna ze alle drie priemend naar Myra keken. Ze knikte snel, nog altijd niet echt in staat om geluid voort te brengen. De jongen met de bandana om zijn hoofd snoof luid. “Ach, laat haar ook maar. Ze is het niet waard.” Met die woorden keerde hij zich om en slenterde hij de metro door. De korte jongen volgde vrijwel onmiddellijk, maar de lange jongen die tegen de muur leunde keek haar eerst indringend aan. Myra wendde snel haar blik af, waarna de jongen zich afzette tegen de muur en de andere twee volgden.

Meteen slaakte Myra een zucht van verlichting. En toch.. Hoewel ze maar wat blij was dat er niets gebeurt was, stak de opmerking van de bandana jongen. Ze was de moeite niet waard, het was maar weer eens al te duidelijk. De brunette schudde even haar hoofd en zette het van zich af. Ze mocht niet teveel waarde hechten aan woorden van zo’n achterbuurt jongen. Ze keek op en glimlachte naar haar redder. “Bedankt,” glimlachte ze, terwijl ze voelde dat haar welbekende blos weer op kwam zetten. “Uh, ik ben Myra,” stelde ze zich onhandig voor, terwijl het meisje haar hand uit stak.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://ccdragon-93.deviantart.com/
Alfred

avatar

Aantal berichten : 109
Registratiedatum : 08-11-11

Character sheet
Leeftijd: 19
Partner: So tell me what you are and I'll tell you, you're so much more.

BerichtOnderwerp: Re: Hoping, waiting, wishing.   zo nov 20, 2011 6:00 am

Voor enkele seconden was er een stilte, terwijl de jongens naar elkaar keken en naar het meisje. Hij liet geen twijfels zijn hoofd in komen. Zodra je zelf twijfel merkte, merkte de rest het ook. Dus beter dat hij zijn eigen verhaal geloofde en de jongens er dan ook van overtuigd werden. "Ach, laat haar ook maar. Ze is het niet waard." zei bandana-boy - zoals Alfred hem gedoopt had - en de twee liepen weg. Kort daarna volgde ook de wat langere jongen. Hij keek ze na, maar liet zijn blik al snel weer op het meisje glijden. Hij had echt talent hoor. Woehoe. Vreugdedansje. Oke, dat deed hij dan maar weer niet. Je mocht natuurlijk niet arrogant worden, hoe goed je 't ook deed. Regel twee, hehe.
"Kon 't niet zomaar laten gebeuren allemaal." zei hij met een vriendelijke glimlach. Was toch zo? Hij was echt zo iemand die graag de held uithing, wist dat hij wat goed had gedaan, maar toch deed alsof het niets was. Dat was dan allemaal niet arrogant bedoeld, hij kreeg gewoon graag complimenten op zijn goede daden. Wie niet? "Uh, ik ben Myra." stelde het meisje zich voor, waarnaar ze een hand uitstak naar hem. Hij pakte haar hand vast en schudde deze een keer, eer dat hij los liet.
"Ik ben Alfred. Aangenaam." meldde hij daarbij. Alfred F. Jones. Negentien jaar. Amerikaans. Kassadoos bij dag, Batman bij nacht. Tam tam tam tammm. Oke, flauw momentje. Heel flauw momentje. Snel, recover. "Had je die jongens al eerder gezien, of waren 't gewoon random gozers?"

Heb een beetje een.. vage bui.. D: Amnesia-effect op me.

________________________________________

xBANG BANG from the closet halls, the schoolhouse halls, the shotguns loaded.
Push me and I'll push back. I'm done asking, I D E M A N D!
Form a nation under God, I'm born free & still they hate.
I'm born me, no I can't change.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Myra

avatar

Aantal berichten : 110
Registratiedatum : 21-10-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Drenthe

Character sheet
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Hoping, waiting, wishing.   do nov 24, 2011 3:25 am

Myra schreef:
Hij kon het niet allemaal laten gebeuren. Wat dacht deze slanke, blonde jongen wel niet wie hij was? Captain America? Toch bewonderde Myra hem om zijn daadkracht en lef. Als de rollen omgekeerd waren geweest, had ze waarschijnlijk geen vinger uitgestoken. Ze fronste lichtjes. nee, ze wist wel zeker dat ze geen vinger zou hebben uitgestoken. Die wetenschap stak haar en zorgde ervoor dat ze zich ongemakkelijk voelde. Waarom was ze zo'n lafaard? Waarom kon ze niet voor zichzelf opkomen? Ze wist het niet, misschien lag het gewoon niet in haar aard. De enige keer dat ze ooit zonder enige remmingen had laten weten wat ze ergens van vond, was toen ze tegen haar stiefvader was uitgebarsten. Ze was toen tien jaar oud geweest en zijn denigrerende grappen en opmerkingen hadden haar over de rand gedreven. Diezelfde dag was ze bij haar vader gaan wonen.

De jongen pakte haar uitgestoken hand aan en Myra schrok op, maar probeerde niet te laten zien dat ze zo afgeleid was geweest. "Ik ben Alfred. Aangenaam," stelde de jongen zich voor. Myra glimlachte. "Insgelijks." Ze voelde dat de metro afremde en wierp een snelle blik op de kaart. Hier moest ze er niet uit, nog twee haltes.. "Had je die jongens al eerder gezien, of waren 't gewoon random gozers?" Ze keek op en merkte op dat Alfred prachtige, blauwe ogen had. Ze schudde haar hoofd. "Nee, ik ken ze niet." De metro begon nu piepend te remmen en kwam tot stilstand. De zakenman die naast haar had gezeten stond, nog altijd bellend, op en liep naar de deur die open gleed. Nadenkend keek ze even naar de lege plek naast zich, toen keek ze naar Alfred en toen weer terug. "Wil je erbij komen zitten?" vroeg ze vriendelijk, terwijl ze naar de lege plek gebaarde. Ze voelde zich opgewonden door haar stoutmoedige gebaar. Stoutmoedig? Ja, voor Myra was dit al heel moedig! Ergens voelde ze zich nietig bij de gedachte dat Alfred zo veel dapperder was dan zij. Met een schuin oog keek ze naar de jongen. "Waar ben je naar op weg?" vroeg ze zo nonchalant mogelijk, terwijl haar hart bonkte van de spanning. Dat had ze wel vaker wanneer ze een gesprek probeerde te voeren met vreemden. De brunette onderdrukte een zucht. Ze kon nog heel wat van Alfred leren.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://ccdragon-93.deviantart.com/
Alfred

avatar

Aantal berichten : 109
Registratiedatum : 08-11-11

Character sheet
Leeftijd: 19
Partner: So tell me what you are and I'll tell you, you're so much more.

BerichtOnderwerp: Re: Hoping, waiting, wishing.   ma nov 28, 2011 5:45 am

Alfred's moeder had hem wel eens verteld dat hij een enorme debiel was. Ze zei dat zijn obsessie met superhelden ongezond was en dat hij hoogstwaarschijnlijk dood zou zijn voordat hij dertig was. Mooi eigenlijk, want ouder dan dat wou hij ook niet woorden. Straks gingen al je gewrichten raar doen en dan kon je niet meer rennen en hij werd al panisch bij de gedachte. Natuurlijk verwarde hij nu iemand van dertig met iemand van zestig, maar goed, zo intelligent was hij nou ook weer niet.
"Wil je erbij komen zitten?" vroeg Myra aan hem. Pas toen merkte hij ook dat de man was opgestaan en weggegaan, wat eigenlijk wel mooi was meegenomen. Hij knikte een keer en ging naast haar zitten, waarna ze vroeg waar hij heen ging. Hij ging enkel naar huis, niks interessants dus.
"Naar huis. Heb net een gezamenlijk werkstuk afgerond met een vriend, eindelijk. Dat ding is echt dertig paginas lang geworden of zo." zei hij, in zijn stem duidelijk te merken dat hij overdreef. Hoewel het wel veel was. Hij had ernaast gezeten terwijl hij ja knikte op alles wat Ivan zei. Ivan was zo iemand die alles op zijn manier wou hebben en als je ook maar een voorstel maakte, hij je nogal zwaar dodelijk aankeek. Daarom hield hij zich meer bezig met de opmaak van het werkstuk en ideeën van wat ze er nog bij zouden kunnen doen, maar nooit hoe het uitgevoerd werd. "En jij?"

[Sorry dat 't zo lang duurde. M'n inspiratie loopt nogal leeg D:]

________________________________________

xBANG BANG from the closet halls, the schoolhouse halls, the shotguns loaded.
Push me and I'll push back. I'm done asking, I D E M A N D!
Form a nation under God, I'm born free & still they hate.
I'm born me, no I can't change.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Myra

avatar

Aantal berichten : 110
Registratiedatum : 21-10-11
Leeftijd : 24
Woonplaats : Drenthe

Character sheet
Leeftijd: 17
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: Hoping, waiting, wishing.   za dec 17, 2011 2:03 am

Myra schreef:
De jongen leek ook wat afwezig. Ze grinnikte in zichzelf (ja, je kan best in jezelf grinniken en geen geluid maken). Mooi stel waren ze, twee dromerige types in een overbevolkte, vieze metro. De een bang muisje, de ander een superheld in the making. Myra schrok op toen Alfred naast haar kwam zitten. Omdat metrobankjes nu eenmaal niet erg veel ruimte boden, raakte haar bovenarm die van Alfred. Myra voelde dat ze begon te blozen, sloeg haar armen stevig over elkaar en stelde een vraag aan Alfred om zichzelf af te leiden. "Naar huis." was zijn simpele antwoord. "Heb net een gezamenlijk werkstuk afgerond met een vriend, eindelijk. Dat ding is echt dertig pagina's lang geworden of zo." Ze hoorde aan zijn toon dat hij overdreef, waardoor ze in de lach schoot. Het geluid duurde maar kort, ze was te zenuwachtig om echt plezier te hebben. Ze mocht de jongen wel, hij was niet zo serieus of populair als de meeste kinderen van haar leeftijd zich voor deden.

Myra liet haar ogen onderzoekend over de jongen glijden, maar schrok opnieuw toen hij begon te praten. "En jij?" Zo'n korte, simpele vraag. Toch leek heel haar lichaam in een alarmtoestand te verkeren. Ze vervloekte zichzelf, waarom kon ze niet normaal sociaal contact hebben? Ze schrok van elk woord, elke beweging. Was ze soms paranoïde? "Ik ben onderweg naar Downtown," zei ze met een klein glimlachje. Ze dwong zichzelf verder te praten, te doen alsof ze het niet erg vond om hem meer informatie te verstrekken. "Mijn vader vroeg me een boor terug te brengen en ik had al ja gezegd voordat ik door had waar hij hem gekocht had." Ze glimlachte zwakjes en staarde even uit het raam. De metro reed al weer en af en toe flitsten er wat lichtjes langs het inktzwarte raam. "Dus Alfred, zit je misschien ook op het Doltan High?" vroeg ze zo nonchalant mogelijk, zonder ongeïnteresseerd te klinken. Het zou fijn zijn wat meer mensen op haar school te kennen!

OOC: Omg, over laatheid gesproken!
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://ccdragon-93.deviantart.com/
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Hoping, waiting, wishing.   

Terug naar boven Go down
 
Hoping, waiting, wishing.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Vicious Circle :: NOORD :: THE SUBWAY-
Ga naar: