IndexIndex  PortalPortal  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  
 
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Credits

Deze site is gemaakt door Abigail D. & Kiki. Tenzij deze u toestemming heeft gegeven om ideeën of concepten van deze site te gebruiken voor uw eigen doeleinden, mag u deze niet gebruiken. De afbeeldingen zijn bewerkt door een van de twee makers, maar de tekeningen zelf zijn niet door een van hun gecreëerd.
Laatste onderwerpen
» FACE CLAIMS
zo mei 06, 2012 3:49 am van Spaz

» Dayum, hurrdurr en herpderp >.>
zo mei 06, 2012 3:38 am van Spaz

» i threw you into the obvious to see what was behind your eyes
ma apr 23, 2012 7:50 pm van Dave

» shake that bottom line.
za apr 14, 2012 1:22 pm van Sawtooth

» 'Cos they can see that we've got it going on! ;D
vr feb 17, 2012 2:00 pm van Rin

» let it snow ♪
za jan 21, 2012 3:02 pm van Dave

» It's not okay, but we're alright.
za jan 21, 2012 6:36 am van Karkat

» I never forgot, I never forgot.
di jan 17, 2012 8:09 am van Karkat

» ;;But it's so hard for me to show, how I feel about you now.
za jan 07, 2012 9:19 am van Sollux


Deel | 
 

 .//I'm on the road to who knows where.. ♛

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Alfred

avatar

Aantal berichten : 109
Registratiedatum : 08-11-11

Character sheet
Leeftijd: 19
Partner: So tell me what you are and I'll tell you, you're so much more.

BerichtOnderwerp: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   ma nov 14, 2011 9:47 am

Alfred stapte zijn huis uit, met zijn gitaar in een zwarte hoes op zijn rug. Het was nog maar half negen 's ochtends, maar hij kon niet meer slapen. Niet dat hij zo vroeg naar bed was gegaan, maar hij had wel vaker dat hij vroeg wakker werd omdat hij nog dingen moest doen. 'T was een soort van ritme geworden. Terwijl hij liep, gleden zijn gedachten naar Arthur. Zoals hij bij al zijn vrienden deed, had hij hem lopen stalken met nutteloze smsjes. Dat was niks ongewoons voor Alfred en in principe stuurde hij iedereen elke dag minstens vijf smsjes, en als hij dat niet deed dan dachten ze allemaal dat hij boos was op hun of zo. Nog zo'n ritme. Maar goed, hij vond 't wel gezellig allemaal.
Na een kwartiertje te hebben gewandeld kwam hij aan bij The Border. Er was een groot meer en er stonden enkele bomen langs de kant, maar als je naar achteren keek kon je nog wel net de stad zien. Hij zakte tegen een van de bomen aan toen hij zijn gitaar van zijn rug had gehaald, en zuchtte een enkele keer. Uit verveling pakte hij zijn gitaar uit zijn hoes en tokkelde er een beetje verveeld op. Enkele deuntjes gleden voorbij, lied na lied, maar 't was vooral een beetje wezenloos spelen omdat hij toch weinig met zijn tijd te doen had. Ja, leren voor zijn examens en dat soort dingen. Maar daar had hij ook niet elk uur van de dag zin in. Eigenlijk, vrijwel nooit..
Hij pakte zijn mobiel uit zijn zak terwijl hij zijn gitaar horizontaal op z'n benen liet vallen. Hij toetste snel een smsje in, naar Arthur. Hayz! ;DD Kom naar 't meer bij The Border, plox. 'K verveel me en wij hebben elkaar al heel lang niet meer gesproken. Soort van. Niet echt. KOM GEWOON ;c stuurde hij met een onbewuste prethoofd naar hem en schoof zijn mobiel weer in zijn zak. Vervolgens pakte hij zijn gitaar weer op en begon hij opnieuw te pingelen. "Run away, run away, like a prodigal. Don't you wait for me, don't you wait for me. So ashamed, so ashamed, but I need you so. And you wait for me, and you wait for me."

[Toestemming]

________________________________________

xBANG BANG from the closet halls, the schoolhouse halls, the shotguns loaded.
Push me and I'll push back. I'm done asking, I D E M A N D!
Form a nation under God, I'm born free & still they hate.
I'm born me, no I can't change.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Arthur

avatar

Aantal berichten : 45
Registratiedatum : 09-11-11

Character sheet
Leeftijd: 22 years.
Partner: Ofcourse not..

BerichtOnderwerp: Re: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   ma nov 14, 2011 10:14 am

Hij had de jongen eigenlijk niet zo vaak meer gezien sinds die keer in de snackbar. Zijn ouders wisten het ook nog helemaal niet en hij was nog niet van plan om het hun te vertellen. Daarintegen sprak hij Alfred elke dag wel, alleen dan via sms. Rond de vijf sms'jes per dag kreeg hij van de jongen. Nutteloze, onhandige en onnozele sms'jes waarvan hij niet eens wist wat hij er mee moest doen. Niet heel vaak antwoordde hij, maar de jongen leek al blij te zijn met een klein antwoord. Ughe, eigenlijk had hij het aan moeten zien komen. Vroeger vertelde de jongen ook altijd wat er allemaal was gebeurt waarbij Arthur niet bij was geweest. Irritant, maar ook wel aardig.
Met een lichte hoofdpijn en een duizelig gevoel werd hij wakker van een trillend geluid. Het was zijn telefoon die een sms'je had gekregen. Wie sms'te hem al zo vroeg? Het was bijna kwart voor negen. Hayz! ;DD Kom naar 't meer bij The Border, plox. 'K verveel me en wij hebben elkaar al heel lang niet meer gesproken. Soort van. Niet echt. KOM GEWOON ;c Met een verward hoofd staarde hij naar de mobiel en er ontsnapte een gaap uit zijn mond. Oké, oké, hij ging wel naar de jongen toe, ondanks dat hij nauwelijks had geslapen en een kater had dankzij een horroravond die vorige avond.
Het duurde niet lang voordat hij hem vond, het getokkel was van ver af al te horen. Arthur ging naast de jongen zitten en wreef in zijn ogen. het grijze vest dat hij aan had, had wat dauwdruppeltjes. Het was niet ver lopen van zijn huis, thank god. Anders was hij halverwege de reis in slaap gevallen.
"Hoi," mompelde hij half wakker. Zijn half open ogen staarden naar een punt in de verte en hij had het gevoel dat hij op ieder moment in slaap kon vallen. Waarom zo vroeg?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alfred

avatar

Aantal berichten : 109
Registratiedatum : 08-11-11

Character sheet
Leeftijd: 19
Partner: So tell me what you are and I'll tell you, you're so much more.

BerichtOnderwerp: Re: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   ma nov 14, 2011 10:35 am

Alfred tokkelde verveeld verder terwijl hij wezenloos voor zich uit staarde, zichtbaar in trans. Dat gebeurde bij hem zo makkelijk dat het nog moeilijk te geloven was dat hij nog gesprekken aanknopen kon met anderen. Tijdens het kijken van televisie, tijdens het spelen van videogames, tijdens 't eten.. Hij was gewoon te snel te intensief bezig met wat hij ook aan het doen was.
"We say goodbye, I turn my back. Run away, run away, so predictable. Not far from here, you see me crack. Like a bone, like a bone, I'm so breakable. I take, I take everything from you. But you'll take anything.. Won't you?" zong hij zachtjes, terwijl zijn vingers de juiste akkoorden aansloegen. Hij speelde de tussennoten met een wazige blik, zijn ogen op het water gericht. Net toen hij zijn mond opende om weer te beginnen, hoorde hij een stem; "Hoi". Het klonk halfwakker, maar wel herkenbaar.
"Hee," zei hij en legde zijn gitaar naast zich neer en keek de jongen vervolgens weer aan. Alfred nam zijn brl van zijn neus en veegde het even aan met het uiteinde van zijn bloes om het glas vervolgens weer voor z'n ogen te proppen, zodat hij nog wat kon zien. Nou nou, zo vroeg was 't ook weer niet. Kwart over negen viel nog best mee.
"Slaap jij nog uit?" vroeg hij lacherig, duidelijk al klaarwakker. Hij dacht gewoon dat Arthur geen ochtendmens was, niet wetend dat die gozer een kater had. "En dan zeggen ze dat ik nog vastzit in m'n puberteit." Een brede - ietwat sadistische - grijns verscheen rond zijn bek, duidelijk makend dat hij het zeer amusant vond allemaal.

________________________________________

xBANG BANG from the closet halls, the schoolhouse halls, the shotguns loaded.
Push me and I'll push back. I'm done asking, I D E M A N D!
Form a nation under God, I'm born free & still they hate.
I'm born me, no I can't change.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Arthur

avatar

Aantal berichten : 45
Registratiedatum : 09-11-11

Character sheet
Leeftijd: 22 years.
Partner: Ofcourse not..

BerichtOnderwerp: Re: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   wo nov 16, 2011 9:52 am

Al vanuit de verte had hij de jongen horen zitten. Kon hij gitaar spelen? Toen ze klein waren had hij Alfred nog nooit gitaar horen spelen, maar toen waren ze nog klein en dan was het natuurlijk wel logisch. Aangezien hij geen jury was van een bekende muziekwedstrijd kon hij niet zeggen of de jongen mooi zong, maar het klonk wel prettig. Nu staarden zijn ogen een beetje naar de gitaar die de jongen op schoot had. Mooi ding hoor. Arthur kon Viool en piano bespelen, maar een gitaar was niet echt zijn smaak. De twee instrumenten had hij vooral leren spelen omdat zijn ouders het wouden. Tsja, het was wel logisch als je ouders had die veel geld bezaten.
"Hee." Met een half wakkere kop ging hij vlakbij de jongen zitten. De gitaar was weggelegd. Zijn hoofd bonkte zachtjes en hij wreef in zijn ogen. "Slaap jij nog uit?" Hij knikte en opende zijn mond om te zeggen waarom hij zo moe was, maar de jongen ging al verder praten. "En dan zeggen ze dat ik nog vastzit in m'n puberteit." Hij glimlachte even vaagjes.
"Ik had gister nogal wilde avond, zegmaar. Ben laat thuis gekomen, rond drie uur ofzo." En dan had hij ook nog last van een kater. Mooie combinatie, hoor.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alfred

avatar

Aantal berichten : 109
Registratiedatum : 08-11-11

Character sheet
Leeftijd: 19
Partner: So tell me what you are and I'll tell you, you're so much more.

BerichtOnderwerp: Re: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   wo nov 16, 2011 10:12 am

Toen Artuur een beetje vaagjes glimlachte, glimlachte Alfred automatisch ook. Niks nieuws voor hem eigenlijk, aangezien hij haast altijd stond te lachen. Tja, 't was met hem ook nogal lachen, gieren, brullen. Hij was altijd al een nogal luidruchtig persoon geweest. Spontaan, verbazend, onvoorspelbaar.
"Ik had gister nogal wilde avond, zegmaar. Ben laat thuis gekomen, rond drie uur ofzo." vertelde Arthur nogal vermoeid, waarna Alfred even lachte. Was de jongen zo'n feestbeest dan? Nou ja, dat bleek dan ook wel weer. Zie je! Moesten ze elkaar toch weer beter leren kennen. Een mens veranderde nou eenmaal.
"Wist niet dat je zo wild was geworden." merkte hij op, op zo'n manier dat 't duidelijk was dat hij op een verklaring hoopte. Zijn blauwe ogen keken van achter zijn glazen naar de blondharige jongen, zich afvragend wat de jongen aan 't denken was. "Ga je veel uit, of valt 't wel mee?" vroeg hij vervolgens, duidelijk interesse tonend. Hij ging verzitten zodat hij zich wat meer op Arthur kon richten, in plaats van dat zijn blik automatisch naar zijn gitaar gleed of zo. Dat wou namelijk nog wel eens gebeuren.
"Weet je nog veel van gisteren?" vroeg hij met zo'n bigsmile, duidelijk een soort van hinnik onderdrukkend. Hij had altijd al een verminkt half lachje gehad als hij zichzelf grappig vond maar niet mocht lachen, echt zo'n hinnik. Meestal vond hij dan nog de dingen die hij in zijn hoofd had het grappigst, en als hij daarom lachte.. Dan dachten de mensen al helemaal dat hij gek was. En daarom onderdrukte hij zijn enge momentje nogal vaak, hoewel hij nog wel vaak lachte. Maar dan.. niet verminkt. God. Waarom schonk hij er eigenlijk aandacht aan?

________________________________________

xBANG BANG from the closet halls, the schoolhouse halls, the shotguns loaded.
Push me and I'll push back. I'm done asking, I D E M A N D!
Form a nation under God, I'm born free & still they hate.
I'm born me, no I can't change.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Arthur

avatar

Aantal berichten : 45
Registratiedatum : 09-11-11

Character sheet
Leeftijd: 22 years.
Partner: Ofcourse not..

BerichtOnderwerp: Re: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   wo nov 16, 2011 10:41 am

Het liefst was hij gewoon thuis gebleven en had hij de hele dag in bed gelegen, maar aangezien het een oude vriend die hij nauwelijks meer had gezien was die hem smste, kon hij moeilijk nee zeggen. Zijn groene ogen staarden naar het gras en zijn hoofdpijn begon er ook niet beter op de worden. Zijn keel begon wat droger te worden en hij slipte af en toe om zijn keel vochtig te houden. Hij wist dat water hielp, maar hij was zo slim geweest om die ochtend nog niks te eten en drinken. Niet eb handig.
"Wist niet dat je zo wild was geworden." Het was meer naar buiten gekomen omdat hij nu geen bezorgde ouders had.
"Valt mee hoor. We gingen horrorfilms kijken en er was nogal veel alcohol. Uiteindelijk keek niemand meer film," mompelde hij droogjes met een flauwe glimlach die al snel verdween. Hij kon zich vaagjes herinneren dat hij uiteindelijk op de bank, met een of ander wijf die hij normaal lelijk vond, zat te zoenen. Nogal heftig. En niet veel later was hij naar huis gegaan. Nee, om het verder dan zoenen te laten gaan was echt een meid nodig die hem nogal kon pushen. Anders lukte het echt niet als hij dronken was. Gelukkig herinnerde hij er de volgende dag ook nauwelijks meer van.
"Ga je veel uit, of valt 't wel mee?" Arthur haalde zijn schouders op.
"Een paar keer in de maand ofzo. Niet echt hartstikke veel," zei hij nonchalant.
"Weet je nog veel van gisteren?" Het was die vreemde lach weer. Die lach die liet blijken dat Alfred moeite moeite moest doen om niet te lachen. Arthur rolde met zijn ogen.
"Er is echt niks bijzonders gebeurt of zo. Alleen het  feit hoe ik naar huis ben gekomen is een beetje wazig. Zoveel had ik gister ook niet op." Een stekende hoofdpijn kwam opzetten en hij dook een beetje ineen, ging met zijn hand door zijn ogen. Stomme kater. 
Mm
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alfred

avatar

Aantal berichten : 109
Registratiedatum : 08-11-11

Character sheet
Leeftijd: 19
Partner: So tell me what you are and I'll tell you, you're so much more.

BerichtOnderwerp: Re: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   do nov 17, 2011 8:53 am

Arthur vertelde dat zijn wilde kant reuze meeviel. Ze waren blijkbaar horrorfilms gaan kijken, waar nogal veel alcohol in de buurt van was, vanzelfsprekend. Dat resulteerde in weinig aandacht voor de film, zo ver gaand dat er niemand nog op lette. Ja, zo gingen die dingen nou eenmaal. Sowieso, hij kende het eigenlijk ook wel. Alleen dan waren ze bij Ivan geweest, rond een of ander achtergrond kampvuurtje. Er was nogal veel eten en drinken geweest, en met drinken bedoelde hij natuurlijk alcohol. Uiteindelijk was hij met Ivan's jongere zusje, Natalia, in bed beland. Ze was een Russische schoonheid, met lang wit-blond haar en blauwe ogen. Ze was echter ook nogal koelbloedig en eng. Die mes in haar nachtkast was hem al helemaal niet bevallen. Gelukkig was hij toen al aangeschoten genoeg m daar weinig mee te doen. Al had ze dat ding tegen zijn nek gedouwd, dan was hij alsnog half aan 't lachen.
"En ik maar denken dat je zo wild bent geworden." zei hij lachend, terwijl hij met een hand door zijn blonde haren ging. Toen Arthur een beetje in mekaar kroop, draaide Alfred zijn hoofd enkele graden naar rechts met een wat bezorgde uitdrukking op zijn gelaat. "Gaat 't nog?" vroeg hij vervolgens, zijn toon anders dan die lacherige van daarvoor. Misschien had hij Arthur niet moeten smsen. Maar toch. Anders was hij alleen. Oke, egoistisch momentje of zo. Dat zou hij maar niet delen. "Als je wilt, mag je wel naar huis. 'K loop wel mee." stelde hij voor, meer uit bezorgdheid dan wat anders.

________________________________________

xBANG BANG from the closet halls, the schoolhouse halls, the shotguns loaded.
Push me and I'll push back. I'm done asking, I D E M A N D!
Form a nation under God, I'm born free & still they hate.
I'm born me, no I can't change.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Arthur

avatar

Aantal berichten : 45
Registratiedatum : 09-11-11

Character sheet
Leeftijd: 22 years.
Partner: Ofcourse not..

BerichtOnderwerp: Re: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   do nov 17, 2011 9:16 am

Ondanks dat hij die vorige avond minder op had dan hij normaal zou hebben als hij alcohol ging drinken, waren er nog steeds van die momenten dat hij zichzelf niet meer onder de controle had. Dan ging hij bijvoorbeeld dingen doen en zeggen wat normaal nooit zou gebeuren. Hij kon zich natuurlijk wel onder controle houden met het drinken, maar zelfs al was hij niet dronken: het gebeurde nog steeds. Had hij zich dan eigenlijk wel onder de controle? Zijn hoofd begon wat zeerder te doen toen hij er over na ging denken. Niet echt het moment om diep na te denken..
"Gaat 't nog?" klonk er vlakbij hem. Zijn groene ogen staarden een beetje afwezig naar de grond en hij knikte zwakjes. "Als je wilt, mag je wel naar huis. 'K loop wel mee." Hij wierp een blik op de jongen.
“Blijf maar hier.. Ik red het wel.. Anders moet je straks weer helemaal terug lopen,” mompelde hij zachtjes en hij stond op. Op een of andere manier leek de hoofdpijn erger te worden toen hij op was gestaan en alles was gaan duizelen. Stomme kater. Hoe was hij hier in godsnaam heen gekomen? De terugweg kon hij ook mooi zelf. Moeizaam nam hij een paar stappen en bijna struikelde hij over zijn eigen benen. Vervloekte benen.. Vervloekte kater.. Vervloekte alles..
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alfred

avatar

Aantal berichten : 109
Registratiedatum : 08-11-11

Character sheet
Leeftijd: 19
Partner: So tell me what you are and I'll tell you, you're so much more.

BerichtOnderwerp: Re: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   do nov 17, 2011 10:13 am

"Blijf maar hier.. Ik red het wel.. Anders moet je straks weer helemaal terug lopen." mompelde de jongen zachtjes, waarna hij opstond. Alfred's blauwe ogen volgde hem, terwijl hij een beetje onnozel bleef zitten. Tegen Arthur ingaan en gewoon meelopen, of blijven zitten zoals de jongen 't wou? Natuurlijk was hij heldhaftig en zou hij dus meegaan, kon niet anders. Toen de jongen half struikelde over zijn eigen benen, schoot Alfred omhoog en ondersteunde hij hem.
"Aha.. No way dat ik jou alleen over straat laat gaan," zei hij met een kleine glimlach. "Wacht even." Vervolgens pakte hij zijn gitaar en kwam hij weer terug bij Arthur, terwijl hij het ding op zijn rug legde, als een tas of zo. Hij liet Arthur op zich steunen en slofte verder.
"Je dacht toch niet echt dat ik je alleen naar huis liet gaan, alleen omdat ik dan weer terug moest lopen?" zei hij, weer lacherig.

Na enkele aanwijzingen van Arthur te hebben ontvangen, waren ze toch bij zijn appartement aangekomen. Heelhuids, gelukkig. 'T scheelde weer dat hij niet iets interessanters had gezien en Arthur maar op de weg had laten liggen of zo, wat hij ook wel wat voor zichzelf vond. Nee, grapje. Zou hij nooit doen, natuurlijk. "Zo.. Dan ga ik maar."

________________________________________

xBANG BANG from the closet halls, the schoolhouse halls, the shotguns loaded.
Push me and I'll push back. I'm done asking, I D E M A N D!
Form a nation under God, I'm born free & still they hate.
I'm born me, no I can't change.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: .//I'm on the road to who knows where.. ♛   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
.//I'm on the road to who knows where.. ♛
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Vicious Circle :: WEST :: THE BORDER-
Ga naar: